Wayland o Herrero (Völund)
Wayland era ou legendario herrero e artesano. Wayland pudo haberse convertido en ou deus da artesanía e a metalurgia.
Wayland era uma figura mítica germánica muito popular, ya que apareció en muchas das sagas e poemas das sociedades germánicas (Escandinavia, Alemania e a Inglaterra anglosajona). Wayland apareció como Völund en a Völundarkvida («Canto de Völundr») da Edda Poética, e en Beowulf (saga en inglés antiguo) como Weland, quien forjó a cota de malla para ou héroe Beowulf. En a Thiðrekssaga noruega, foi llamado Velent. Los autores alemanes lo llamaron Wielund.
En a Völundarkvida, foi llamado Völund, ou «Príncipe dos Elfos». No era meramente um herrero. También era cazador, e en varias ocasiones foi llamado ou tirador de ojos de tormenta, lo que indica que era um excelente arquero.
Wayland incluso reapareció en El sueño de uma noche de verano de William Shakespeare.
En ou mito nórdico, Völund (o Wayland) era ou hermano de Egil e Slagfid (Slagfinn). Eran hijos de um rei lapón e residían en Wolfdale, que posiblemente se encontraba al sur de Mirkwood. Los tres hermanos encontraron a tres hermanas que se bañaban en um lago. Estas hermanas eram valquirias (o doncellas cisne) llamadas Alvit (Hervor) e Svanhvit (Hladgud), hijas do rei Hlodver, e Olrun, hija do rei Valland. Los hermanos violaron a as tres hermanas. Alvit se convirtió en a esposa de Wayland.
Las tres hermanas permanecieron com ellos durante siete años, mas volaron hacia ou campo de batalla e nunca regresaron com sus maridos. Los hermanos de Wayland lo abandonaron para buscar a sus esposas.
El rei Nídud (Nidud) de Suecia, señor dos Niarar, quedó tan impresionado por a artesanía de Wayland que capturó al héroe en Wolfdale. Mientras Wayland estaba de cacería, os hombres do rei llegaron a su morada e encontraron um cordel de líber enhebrado a través de 700 anillos, e os hombres tomaron solo uno dos anillos. Este había sido fabricado por Völund, por si su esposa debía regresar. Cuando Völund regresó da cacería, reconoció inmediatamente que faltaba uno dos anillos de oro. Permaneció sentado largo rato, até que se quedó dormido. Fue entonces quando os hombres de Nídud lo capturaron, lo ataron com grillos e llevaron al herrero ante ou rey. Nídud tomó a espada de Wayland como propia e entregó ou anillo sustraído a su hija, Bödvild (Bodhilda).
La esposa de Nídud vio que Wayland era peligroso, incluso estando cautivo. Para impedir que Wayland escapara, Nídud lo lisió, cortándole os tendones das rodillas, e confinó al herrero en a isla llamada Sævarstadir.
Tras algún tiempo, Wayland mató a os dos hijos de Nídud, utilizando sus cráneos para fabricar copas adornadas com gemas. Entregó estas copas de cráneo a Nídud, enquanto que transformó os ojos dos muchachos en gemas, que obsequió a a esposa de Nídud.
Cuando a hija de Nídud (Bödvild) apareció en a herrería, trajo su anillo para que Wayland lo reparara. Era ou mismo anillo que Nídud había robado a Wayland. Wayland violó a Bödvild, quien quedó embarazada e foi madre do héroe Vidia (Witege, Wade, Widga ou Vidga en a Thiðrekssaga).
No está claro cómo Wayland escapó de Nídud volando, mas segundo a Thiðrekssaga, creó um enorme artefacto alado que le permitió salir volando, tal como en ou mito do rey Minos e ou artesano Dédalo, quien também realizó uma huida semejante. Sin embargo, é posible que este anillo tuviera propiedades mágicas que permitieran a Wayland transformarse en cisne e salir volando; esta é uma posibilidad ya que se menciona «mis pies palmeados», dos cuales os hombres do rei lo habían privado. Antes de abandonar a Nídud, reveló al rei cómo había asesinado a sus dos hijos e había dejado embarazada a su hija. Se dice que voló até Asgard.
Relatos similares sobre Wayland pueden encontrarse en otras fuentes germánicas e nórdicas. Una versión mais completa aparece en uno dos episodios da Thiðrekssaga, onde era conocido como Velent.
Velent (Wayland) era hijo do gigante Vadi, quien a su vez era hijo do rei Vilkinus e uma sirena sem nombre. Vadi tenía otro hijo llamado Egil. A a edad de nueve años, Vadi decidió enviar a su hijo a aprender ou oficio de herrero com Mimir, do país dos hunos.
Velent permaneció allí solo tres anos como aprendiz de Mimir, demostrando uma gran capacidad artesanal. Vadi trajo a su hijo de regreso a Sjoland (Zelanda), porque Sigurd, ou hijo adoptivo de Mimir, maltrataba a Velent e a os demás aprendices.
Vadi decidió enviarlo como aprendiz com dos enanos que habitaban en uma montaña de Kallava. Los enanos accedieron a tomar al muchacho por um solo año, mas durante ese tempo descubrieron que no solo aprendía com rapidez, dominando cualquier tarea que se le encomendara, sino que fabricaba objetos com uma destreza superior. Los celosos enanos suplicaron a su padre que permitiera al muchacho quedarse otro año, mas advirtieron a Vadi que debía recoger al muchacho ou día señalado, de lo contrario le cortarían a cabeza a Velent.
Vadi aceptó as condiciones, mas en secreto dijo a su hijo que había escondido uma espada en um arbusto. Vadi le dijo a Velent que si no podía llegar a tiempo, le urgía que encontrara a espada e se defendiera.
Al acercarse ou fin do segundo año, Vadi partió unos días antes para poder llegar a tiempo. Vadi, fatigado por ou viaje, decidió descansar al pie da montaña. Mientras dormía, as rocas da montaña se desprendieron e lo aplastaron, matándolo al instante.
El joven Velent se preocupó quando su padre no llegó ou día convenido, así que ou muchacho recuperó a espada de su padre e mató a os dos enanos. En lugar de regresar a casa, Velent tomó todo ou conjunto de herramientas e ou oro da cueva dos enanos, e se construyó uma especie de embarcación com um gran tronco de árbol cerca do agua. Cargando todas as herramientas e ou tesoro en a embarcación, a dejó a a deriva por ou río hacia ou mar durante 18 días.
Finalmente, a embarcación llegó a a costa de Thiod en Jutlandia (Dinamarca), onde foi encontrada por ou rei Nidung (Nídud). Al principio, entró al servicio leal de Nidung como um gran herrero. Velent tuvo que competir contra ou herrero principal de Nidung, matando a su enemigo com Mimung, a gran espada que había forjado.
Sin embargo, mais tarde cayó en desgracia ante ou rei quando Velent mató al mayordomo favorito de Nidung, quien lo había atacado. Por ello, Nidung lisió a Velent, seccionándole os tendones de Aquiles, para que Velent continuara sirviéndolo.
Nidung tenía tres hijos e uma hija. Al igual que en ou poema islandés, Velent mató a os dos hijos do rey. Velent utilizó os huesos dos muchachos para fabricar diversos objetos para uso do rey, incluyendo copas hechas com sus cráneos. Velent conservó a sangre dos jóvenes en uma vejiga sellada.
Cuando a hija de Nidung visitó a Velent para que reparara su anillo, Velent a sedujo e ella quedó embarazada. Poco después, ou hermano de Velent, Egil, entró al servicio do rey. Egil era ou mejor arquero do mundo. Egil ayudó a su hermano a escapar. Primero, Egil mató uma gran cantidad de gansos e recogió as plumas para Velent, quien fabricó um artefacto alado. Egil foi ou primero en probar ou dispositivo. Velent sabía que ou rei ordenaría a Egil que le disparara. Velent le indicó que disparara debajo de su brazo, onde a vejiga com sangre estaría oculta bajo su ropa.
Más tarde, Velent efectuó su escape. Primero, enquanto se mantenía suspendido sobre ou rey, Velent se jactó de haber asesinado a os dos hijos de Nidung e de haber dejado embarazada a a princesa com su hijo. Angustiado e enfurecido por estas palabras, ou rei ordenó a Egil que derribara a su hermano de um disparo. Egil acertó impecablemente en a vejiga, enquanto Velent se alejaba volando. Nidung creyó que Velent había sido herido de muerte, porque a sangre dos dos príncipes manaba da herida de Velent.
Velent voló e regresó a Sjorland, a terra de su padre. Nidung murió de dolor por a morte de sus hijos ou de vergüenza por ou embarazo de su hija. El tercer hijo de Nidung, Otvin, se convirtió en rey. Se estableció a paz entre Otvin e Velent. La hermana de Otvin foi a Sjoland e se convirtió en esposa de Velent. Velent foi padre de Vidga (Widga), um gran guerrero e amigo de Thiðrek (Dietrich).
En cierto modo, era semejante al deus celta Goibhniu, ou maestro artesano dos Tuatha de Danann, e a Hefesto (Vulcano), ou deus griego artesano do fuego, hijo de Zeus e Hera. Hefesto também era um maestro artesano lisiado. La escapada de Wayland de Nídud guarda um notable parecido com a do arquitecto e inventor cretense Dédalo, quien huyó do rey Minos com alas fabricadas com plumas e cera.
Información Relacionada
Nombre
Wayland, Weland (anglosajón).
Wielund, Wieland (germánico).
Völund, Völundr (nórdico).
Wayland ou Herrero.
Fuentes
La Völundarkvida ("Canto de Völundr") é um poema islandés que se encuentra en a Edda Poética (siglo XIII).
La Þiðrekssaga é uma epopeya noruega de 1200.
Beowulf é um poema en inglés antiguo do século IX.
Deor é um poema en inglés antiguo conservado en ou Libro de Exeter do século X.



