Rhea

Classical

Rhea: Madre dos Dioses Olímpicos

Rhea, deusa titán da fertilidad e a maternidad, quizá desempeñó solo um papel secundario en as famosas historias da mitologia griega. Aun así, ou panteón griego clásico no existiría sem ella. De todas as diosas que han ostentado este título, Rhea foi verdaderamente a Madre dos Dioses.

Estatua da deusa Rhea

El lugar de Rhea en ou mito existió principalmente en a prehistoria do dominio olímpico e en a épica história formativa conocida como la Titanomaquia. Una vez que os hijos de Rhea alcanzaron ou poder, ella estuvo presente en muchos eventos significativos do Olimpo.

¿Quién era Rhea en a mitologia griega?

Rhea era a deusa titán de primera generación da fertilidad e a maternidad. Los etimólogos infieren que ou nombre “Rhea” é de origen pregriego ou minoico, embora discrepan sobre su significado. Se considera que a palabra deriva de raíces que significan tierra, flujo, facilidad y, en ocasiones, granada. En última instancia, Rhea está asociada com estos atributos, mas ou flujo e a facilidad são os mais predominantes.

El flujo está asociado com a fertilidad e a maternidad, e describe la sangre menstrual, as aguas do parto e a leche materna. En griego, a palabra para facilidad é rhea. Las obras de Homero suelen emplear a frase “los deuses que viven com facilidad.” Aunque esta expresión sugiere uma vida plácida, também señala que Rhea era responsable de ello.

Aunque a mayoría das diosas da mitologia griega poseían juventud e belleza eternas, Rhea era representada como una figura de mayor edad e aspecto matronal. Llevaba uma alta corona, a veces denominada corona torreada, que se decía semejaba as murallas de uma ciudad. Como Reina dos Dioses durante a Edad de Oro, portaba um cetro real e poseía um grandioso palacio en a cumbre do monte Dindymon en Frigia.

Al igual que muchas otras diosas, a luna era uno de sus símbolos. También estaba asociada com ou planeta Saturno, e dio su nombre a uma das lunas de este. Los cisnes e os leones eram os animales mais vinculados com Rhea. En diversas obras artísticas, aparecía montada sobre um león ou en um carro tirado por dos leones. Entre as plantas, prefería ou abeto. Debido a a história do nacimiento de Zeus, a menudo se a representaba cargando uma piedra envuelta en paños.

Rhea estaba asociada com varias das diosas madre do Mediterráneo e ou Cercano Oriente. Con frecuencia se a identificaba de manera intercambiable com a deusa Cibeles en Anatolia e en ocasiones com su propia madre, Gaia. También era reverenciada como Meter Theon (Madre dos Dioses) en ou Ática, Arcadia, Corinto e otras ciudades de Asia Menor. En Roma, foi identificada como Magna Mater (la Gran Madre) e a deusa Ops. Algunos han señalado que Rhea era também um anagrama de Hera, a esposa de Zeus e Reina dos deuses olímpicos.

Poseía um culto significativo en Creta, a isla adonde huyó para dar a luz a Zeus. El canto rítmico e a percusión se consideraban elementos habituales de su culto.

El linaje de Rhea e a antigua mitologia dos Titanes

Rhea e Cronus

La contribución mais significativa de Rhea al mito tuvo lugar durante la Titanomaquia, a Guerra dos Titanes. Para comprender esta historia, é necesario explorar as leyendas griegas mais antiguas sobre a creación do mundo.

Al principio, ou Caos reinaba. El Caos creó a os deuses primordiales, como Nyx (Noche), Erebo (Oscuridad) e Gaia (Tierra). Gaia dio a luz a Urano (Cielo) e luego se unió a él, produciendo los primeros 12 gigantes poderosos conocidos como os Titanes. Eran seis varones e seis hembras, e algunas fuentes indican que constituían seis pares de gemelos, siendo uno de ellos Cronus e Rhea. Urano também engendró otras razas gigantes: os Cíclopes e os Hecatonquiros.

Urano gobernó com mano de hierro. Encerró a os Cíclopes e os Hecatonquiros en ou abismo do Tártaro. A veces se registró que le horrorizaba a apariencia de esas dos razas, mas lo mais probable é que temiera su tamaño e fuerza, recelando que pudieran derrocarlo. La mayoría das fuentes coinciden en que os Titanes, al ser mais pequeños e de aspecto mais agradable, se libraron de este destino. Por desgracia para Urano, esto resultó ser um error.

Gaia se afligió e se ofendió por ou trato dispensado a sus hijos. Además, su encierro en ou Tártaro le causaba dolor, ya que ou Tártaro se encontraba en as profundidades da tierra. Convenció a os Titanes de alzarse contra su padre, mas solo Cronus estuvo dispuesto a empuñar um arma contra él.

Cuatro dos hermanos sujetaron a Urano enquanto Cronus lo castraba com uma hoz de adamantina que Gaia le había entregado. Derrotado, Urano huyó de vuelta al cosmos, e Cronus arrojó os testículos de Urano al mar. La sangre que cayó sobre os océanos engendró a otras criaturas, como as Furias, as Erinias e as Melíades. Sus genitales hicieron espumarar ou mar, e de esa espuma nació a deusa Afrodita.

Rhea e as demás Titánides no participaron activamente en ou derrocamiento de su padre, mas sí respaldaron ou golpe.

Cronus e Rhea: Madre e Padre dos Olímpicos

Tras asumir Cronus ou trono de su padre en ou monte Othrys, se casó com su hermana gemela, Rhea. Juntos gobernaron ou cosmos en a era conocida como a Edad de Oro. Tuvieron seis hijos:

  • Hestia, deusa do hogar e a domesticidad
  • Demeter, deusa da agricultura
  • Hera, deusa da familia e eventualmente Reina dos dioses
  • Hades, deus do inframundo
  • Poseidón, deus do mar
  • Zeus, deus dos cielos

Sin embargo, os hijos de Rhea no tuvieron um comienzo fácil en ou mundo. Cronus conocía uma profecía que le advertía que sería derrocado por sus hijos, tal como él había derrotado a su propio padre. Esta idea se convirtió en uma obsesión. Para escapar de su destino, ideó uma solución singular: cada vez que Rhea daba a luz, él devoraba al recién nacido.

Rhea observó, impotente, cómo tragaba a cinco de sus hijos inmediatamente depois de nacer. Cuando quedó embarazada por sexta vez, se escondió en a isla de Creta, onde dio a luz a Zeus. En lugar de presentar a Zeus ante su padre para ser devorado, le entregó a Cronus uma piedra envuelta en pañales, e este se a tragó en su lugar. Con ou tiempo, esta piedra foi llamada a Piedra Ónfalos. Algunas fuentes sugirieron que a piedra le había sido dada por su madre, Gaia.

Rhea mantuvo a su hijo Zeus oculto en Creta, en a cueva Dictea do monte Ida, para protegerlo. Fue criado por a cabra-ninfa Amaltea e resguardado por gigantes guerreros llamados os Curetes. Estos mantenían a Cronus ajeno a a existencia do infante golpeando sus escudos entre sí, ocultando ou llanto do bebé. Rhea no podía visitar a su hijo en a isla, pues podría despertar as sospechas de Cronus.

La venganza de Rhea e ou amanecer dos deuses olímpicos

Gracias a Rhea, Zeus creció a salvo. Cuando llegó ou momento, Rhea acudió a su hijo en Creta e conspiró para rescatar a sus hermanos, atrapados en ou estómago de su padre. Zeus e Rhea regresaron al monte Othrys, e Zeus se disfrazó de copero de Cronus. Le añadió um emético al vino de Cronus. Algunas fuentes señalan que lo que se añadió a a bebida foi mostaza. Cuando Cronus bebió ou vino, enfermó violentamente e vomitó a sus cinco hijos, que habían crecido até a edad adulta dentro de su estómago. Con a guía de Rhea, sus seis hijos combatieron contra Cronus e todos os Titanes que lo apoyaban.

La feroz Guerra dos Titanes duró diez años. Ambos bandos parecían invencibles, e a terra sufrió enormemente durante as batallas. No foi até que Zeus liberó a os Cíclopes e os Hecatonquiros que los olímpicos obtuvieron ventaja. Con su ayuda, os olímpicos finalmente conquistaron a os Titanes.

Tras a derrota, Zeus tomó a hoz de adamantina de Cronus e descuartizó a su padre en mil pedazos, arrojándolo al abismo do Tártaro. Todos os Titanes que se opusieron a Zeus foram encarcelados en ou Tártaro, excepto Atlas. Este foi condenado a soportar ou céu sobre sus hombros por toda a eternidad. Algunos Titanes, como Prometeo e Epimeteo, se libraron de este destino. Pasaron a colaborar en a creación da humanidad.

Como madre dos olímpicos e instigadora da gran guerra, Rhea obtuvo um lugar especial en ou monte Olimpo. Aconsejó a sus hijos sobre cómo dividir ou mundo para mantener a raya as tensiones entre os hermanos. Aunque rara vez se a menciona depois do fin da Titanomaquia, Rhea estuvo presente en os grandes banquetes dos deuses e en ou nacimiento de Apolo. Se dice que foi ella quien convenció a Demeter de regresar al Olimpo tras ou rapto de su hija, Perséfone.

Conclusión

Rhea, a madre dos dioses

Rhea foi uma Titán de primera generación e la Reina dos Dioses durante a Edad de Oro. Sus contribuciones a as historias antiguas foram pocas mas profundas.

  • Rhea foi a deusa titán da fertilidad e a maternidad.
  • Era reverenciada como a Madre dos Dioses.
  • Sus seis hijos foram os deuses olímpicos originales.
  • Su esposo Cronus devoró a cinco de sus hijos, e ella salvó al sexto, Zeus.
  • Zeus e Rhea engañaron a Cronus, rescatando a os otros cinco hijos e iniciando a Guerra dos Titanes.
  • Tras a derrota dos Titanes, se le permitió permanecer en ou Olimpo.

Aunque participó en um número limitado de mitos, Rhea foi esencial para ou ascenso dos olímpicos. En cierto modo, podría considerársele a madre da mitologia griega.

Criado: 2 de abril de 2002

Modificado: 11 de outubro de 2024