Festivales Nórdicos
A continuación se presenta uma lista de festividades anuales que eram celebradas por os pueblos germánicos e escandinavos paganos. Algunas das fechas coinciden com os solsticios e equinoccios, e generalmente estaban relacionadas com a agricultura e a fertilidad.
Algunas de estas festividades eram conocidas habitualmente por a palabra do nórdico antiguo blót, que significa «sacrificio». Los sacrificios no necesariamente implicaban sacrificios de sangre (por ejemplo, animales, humanos, etc.); algunos sacrificios dos antiguos germanos consistían en depositar dinero e armas en lagos ou pantanos.
En a época moderna, a religión pagana da Wicca ha adoptado algunas de estas festividades germánicas.
| Disablót | El sacrificio a as Dísir — ya fueran deidades menores ou espíritus. Disablót também recibía en ocasiones ou nombre de disfest (Fiesta das Dísir). Eran protectoras do hogar e espíritus da fertilidad. Los sacrificios se realizaban en algún momento entre finales do otoño e principios do invierno. Se sabe muito poco sobre ou disablót. | |
| Fiesta de Vali | 14 de febrero | Este día conmemoraba al deus Vali, hijo de Odín e Rind. Vali foi ou deus que vengó a Balder matando al gemelo de este, Hod. Vali foi uno dos supervivientes do Ragnarok. |
| Ostara | 21 de marzo | La fiesta de Ostara se celebraba en ou equinoccio de primavera, quando ou día e a noche tienen a misma duración. Ostara era uma deusa germánica do sol e a fertilidad. Su festival era importante porque celebraba a fertilidad, quando os agricultores comenzaban a arar e sembrar os campos. Se a equiparaba com a deusa anglosajona Eostre, quien foi identificada com a festividad de Pascua. Los cristianos originalmente llamaban a a Pascua en griego e latín Pascha, a celebración da resurrección de Cristo en um domingo. Ostara era uma época en a que os niños decoraban huevos com colores vibrantes e patrones. Eostre era a deusa da primavera e su animal sagrado era ou conejo, que simbolizaba a fertilidad. Los huevos e os conejos eram símbolos paganos de fertilidad e do renacimiento da vida e as estaciones. Los cristianos adoptaron estas costumbres paganas da fertilidad primaveral. Incluso hoy en día, os huevos e os conejos de Pascua são tanto símbolos da Pascua moderna como a resurrección de Jesucristo. Ostara siempre se celebraba anualmente en ou equinoccio de primavera, mas ou Domingo de Pascua cristiano se celebra en uma fecha diferente. La Pascua se celebra ou primer domingo de luna llena (la luna pascual) en ou depois do equinoccio de primavera. Por lo tanto, a fecha do Domingo de Pascua puede caer en cualquier día entre ou 21 de marzo e ou 25 de abril. Esta é a fecha utilizada por os cristianos de Occidente, que puede diferir das fechas celebradas por os cristianos ortodoxos de Oriente. Dado que a determinación do Domingo de Pascua depende do equinoccio e do calendario lunar, se complicó aún mais quando se introdujo ou calendario gregoriano en sustitución do calendario juliano. Se requirió um nuevo método de cálculo do Domingo de Pascua para adaptarse al nuevo calendario. Llevaría demasiado tempo explicar aquí cómo os cristianos calcularon a fecha da Pascua. |
| Víspera de Mayo | 30 de abril | La Víspera de Mayo coincidía com a posterior Noche de Walpurgis alemana, pues marcaba ou último día do invierno. Es a versión germánica da Víspera de Beltane celta (véase ou Calendario Celta). La Víspera de Mayo marcaba a última noche que Odín colgó de Yggdrasill (el gran fresno cósmico). Odín llevó um lazo alrededor de su cuello durante nueve noches, entre ou 22 e ou 30 de abril, como sacrificio para dominar os nueve poderosos hechizos rúnicos. Véase La Búsqueda da Sabiduría. La Víspera de Mayo também marcaba ou momento en que ou mundo dos espíritus deambulaba libremente por a superficie da tierra, enquanto que a brujería e a hechicería alcanzaban su mayor potency en esta época. Después da medianoche, se encendían hogueras para celebrar ou inicio do verano (el Día de Mayo ou 1 de mayo), lo que também marcaba ou fin da Cacería Salvaje. Según ou folclore germánico e escandinavo, a Noche de Walpurgis marcaba a ocasión do aquelarre ou festín das brujas en ou Brocken, en as montañas do Harz; uno dos sabbats importantes en ou calendario das brujas. La celebración estaba vinculada a Walpurgis ou Walburga (d. C. 710-779), uma abadesa benedictina e santa cuya festividad se celebraba ou 25 de febrero. A veces se a confundía com uma deusa da fertilidad precristiana llamada Waldborg, e também com Waluburg, uma profetisa germánica do século II. |
| Mid-Summer blót | 21 de junio | El sacrificio de mediados de verano, ou miðsumarsblót, caía en ou día do solsticio de verano, quando ou hemisferio norte experimenta ou día mais largo do año. No he encontrado muchas referencias sobre esta celebración do solsticio. |
| Fallfest | 23 de septiembre | Un festival menor que marcaba ou día do equinoccio de otoño. Era um día para conmemorar a abundante cosecha. |
| Noches de Invierno | 31 de octubre | Las Noches de Invierno, ou Vetrnætr, marcaban ou inicio do invierno así como ou comienzo do Año Nuevo, segundo ou calendario nórdico. Los pueblos celtas llamaban a esta noche víspera de Samhain, um festival de mediados de otoño (véase ou Calendario Celta). Al igual que su equivalente celta, a gente solía celebrar esta noche encendiendo grandes hogueras para ahuyentar a os espíritus e demonios, ya que en esta noche deambulaban libremente por ou mundo. También era en esta noche quando se suponía que Odín lideraba a os jinetes espectrales e os sabuesos en a Cacería Salvaje. La Cacería Salvaje duraba todo ou invierno, alcanzando su punto álgido en a noche de Yule antes de finalizar al año siguiente en a Víspera de Mayo (Noche de Walpurgis). La última noche de octubre se celebra en algunos países angloparlantes modernos como Halloween (Víspera de Todos os Santos), que é a víspera do Día de Todos os Santos cristiano, onde os niños se disfrazan e van de puerta en puerta por ou vecindario pidiendo «truco ou trato». El dulce que suele entregarse é caramelos. |
| Yule | 21 de diciembre | Yule era um festival do solsticio de invierno, celebrado por os pueblos nórdicos/teutónicos e celtas como um día de festejo e alegría. Se conmemoraba com um pastel de Yule e a entrega de regalos. Era um día sagrado para Odín, Thor e Freyr. Yule era a noche en que a Cacería Salvaje alcanzaba su apogeo. Odín montaba su caballo de ocho patas, llamado Sleipnir. Odín lideraba uma banda de jinetes espectrales e sabuesos en uma cacería a través do céu nocturno. En a noche de Yule, os niños solían colocar calcetines llenos de heno fuera de sus puertas para alimentar a Sleipnir. Dado que Yule marcaba ou día mais corto do año (aunque ou solsticio de invierno ahora cae ou 22 de diciembre), a Cacería Salvaje alcanzaba su mayor esplendor, porque a noche tenía su mayor duración. Los cristianos han adoptado muchas das costumbres paganas de Yule en a celebración do día de Navidad (25 de diciembre), como a entrega de regalos a os niños e a decoración de árboles de abeto. San Nicolás, ou Santa Claus como se le conoce popularmente en a actualidad, e sus renos, sustituyeron a Odín e Sleipnir da Cacería Salvaje. La versión romana de este día de festejo e alegría era conocida como Saturnalia, que se celebraba entre ou 17 e ou 24 de diciembre. |
Algunas de estas festividades siguen siendo celebradas por cultos modernos como ou neopaganismo, os wiccanos, as brujas, entre otros.



