A cultura anglo-saxónica em Beowulf: o reflexo dos ideais anglo-saxónicos
A cultura anglo-saxónica em Beowulf é representada e retratada com precisão no famoso poema através da personagem principal e das suas acções respeitadas. Beowulf, no seu envolvente relato de um guerreiro, retrata o que era importante para a cultura anglo-saxónica dessa época, idealmente a cultura guerreira.
Leia isto para descobrir como Beowulf reflectia a cultura, a sociedade e os ideais anglo-saxónicos.
Como Beowulf reflecte os ideais da sociedade anglo-saxónica?
Os anglo-saxões faziam parte de uma cultura guerreira, e como guerreiros reflectiam os próprios valores através de actos heroicos, exactamente como as tradições anglo-saxónicas em Beowulf. Semelhante a muitas outras culturas, a anglo-saxónica tinha uma estrutura tribal, que cresceu e mudou no tempo até a um certo ponto, mas havia sempre uma hierarquia. Reis e senhores governavam sobre as pessoas de posto inferior, e os guerreiros nutriam orgulho em combater e morrer pelo próprio rei e a própria terra.
Beowulf procurava nobreza impelindo-se a ajudar os dinamarqueses. Viajou até lá com o objectivo de os ajudar enquanto lutavam contra um monstro homicida de nome Grendel. Beowulf ofereceu-se para matar o monstro como modo de ganhar honra, nobreza e uma recompensa. Mostrou também a cultura anglo-saxónica através da sua habilidade, combatendo com a espada, sendo forte e corajoso.
Este poema mostra uma batalha entre o bem e o mal, e significa a cultura fazendo de Beowulf o herói porque foi capaz de eliminar o mal. A isto acrescenta-se o facto de que ele próprio queria combater os monstros sozinho para evitar a morte aos outros. A sua habilidade e a sua coragem tornam-se lendárias: combate não um, nem dois, mas três monstros na sua vida, e tem êxito de cada vez.
Exemplos de cultura anglo-saxónica em Beowulf
Os exemplos de cultura anglo-saxónica em Beowulf vão de exemplos tradicionais a exemplos belicosos. Outras partes da cultura anglo-saxónica incluem lealdade, recusa de ser humilhado, força física e o ganhar aquilo por que se trabalha.
Alguns exemplos da cultura incluem: (da tradução de Seamus Heaney)
- Beowulf mostra lealdade no poema honrando uma aliança que o seu tio tinha com o rei Hrothgar dos dinamarqueses. Vai aos dinamarqueses para os ajudar a combater o monstro, e numa versão do poema lê-se: «Then news of Grendel, Hard to ignore, reached me at home…So every elder and experienced councilman Among my people supported my resolve To come here to you, King Hrothgar»
- Mostra orgulho nas próprias habilidades juntamente com coragem e força: «Because all knew of my awesome strength. They had seen me boltered in the blood of enemies»
- Recusou ser humilhado, mesmo por quem invejava as suas habilidades. Quando um homem procura recordar-lhe passadas loucuras, Beowulf responde: «Now, I cannot recall any fight you entered, Unferth, That bears comparison. I don’t boast when I say That neither you nor Breca ever were much Celebrated for swordsmanship Or for facing danger in the battlefield»
- Aos nossos ouvidos modernos, Beowulf poderia soar como um fanfarrão. Mas era muito amado pelas suas acções. «his people counted on Beowulf, On the warrior’s steadfastness and his word» É uma parte definida da cultura anglo-saxónica.
- Beowulf por fim torna-se rei da sua terra, e o seu parente mostra lealdade seguindo-o na batalha final quando mais ninguém o faria. Mostrando honra, os jovens dizem: «I would rather my body were robbed in the same Burning blaze as my gold-giver’s body Than go back home bearing arms»
Palavras e frases que retratam as características anglo-saxónicas em Beowulf
Mesmo que não leia o poema inteiro ou talvez não estrofes inteiras, pode ver a sociedade anglo-saxónica em Beowulf simplesmente percorrendo-o.
Estas palavras no poema põem em mostra o que é importante para a cultura:
- «steadfast»
- «bravery»
- «fixed purpose»
- «fight with the fiend»
- «swoop without fear»
- «lament»
- «gruesome»
- «favor us with help and fight for us»
- «celebrated for swordsmanship»
- «graciously saluted»
- «knows your ancestry»
Todos os elementos acima evidenciam algum aspecto importante da cultura anglo-saxónica e das suas características. Havia uma atenção constante no ganhar honra, nobreza, combater, não mostrar medo, e no reconhecer a estirpe, os laços e a lealdade. Do mesmo modo, Beowulf é uma representação tão fiel da cultura que o torna quase plano como personagem, com um fundamento nítido, concentrado e forte.
O papel das mulheres na sociedade anglo-saxónica
As mulheres, por outro lado, desempenham também um papel crucial na sociedade, na tradição e na cultura anglo-saxónica em Beowulf. Estão destinadas a ser pacificadoras e a sustentar os homens a que estão ligadas.
As mulheres no poema fazem apenas isto, e estas frases mostram eficazmente a sua individualidade:
- «Her mind was thoughtful and her manners sure»
- «Queenly and dignified»
- «Offering the goblet to all ranks»
- «Observing the courtesies»
O que é Beowulf? Contexto do famoso relato e dos anglo-saxões
Beowulf é um famosíssimo poema épico escrito entre 975 e 1025 d.C. sobre um guerreiro que combate e mata um monstro de nome Grendel. Foi escrito em inglês antigo por um autor anónimo, e provavelmente contado oralmente e transmitido de geração em geração.
É um dos poemas mais importantes para a língua inglesa por muitas razões. Uma delas é que nos oferece um olhar sobre o passado e nos mostra o que era importante para a cultura anglo-saxónica.
«Anglo-saxões» é o termo usado para descrever as pessoas que faziam parte de qualquer tribo germânica. Até à conquista normanda de 1066, os anglo-saxões viveram e governaram nas áreas de Inglaterra e País de Gales. Era um grupo misto de pessoas por origens, e alguns acreditam que descendiam dos Anglos, dos Saxões e dos Jutos. Não provenham apenas daqueles em Inglaterra e País de Gales, mas também de partes da Escandinávia.
Falavam muitos dialectos que por fim se uniram para formar o inglês antigo. «Anglo-saxão» servia para distinguir as populações inglesas da Britânia daquelas na Europa. Após algum tempo, o termo foi usado de modo intercambiável com a palavra «inglês». Mesmo que os eventos de Beowulf se desenrolam na Escandinávia, o poema foi tanto escrito em inglês antigo como representa os valores anglo-saxónicos da época.
Cultura anglo-saxónica em Beowulf: pontos menores a recordar
- Os anglo-saxões viveram e reinaram do século V até 1066, quando os Normandos invadiram
- Beowulf desenrola-se na Escandinávia; o poema fala de um guerreiro que se oferece para ajudar o rei dos dinamarqueses
- Os dinamarqueses lutavam contra um monstro homicida chamado Grendel que os atacava
- Oferece também a própria lealdade porque no passado o seu tio tinha uma antiga aliança com os dinamarqueses
- Enquanto mostra lealdade ao rei dos dinamarqueses, o seu parente Wiglaf mostra lealdade a ele na batalha final, e é recompensado
- A cultura anglo-saxónica era uma cultura guerreira, o que significa que pessoas corajosas e valorosas combatiam para preservar a lealdade e trazer honra, servindo reis e senhores.
Conclusão
Dê uma olhada aos pontos principais sobre a cultura anglo-saxónica em Beowulf como foram tratados no artigo acima.
- Beowulf é um poema épico escrito por um autor anónimo entre 975 e 1025, mas era um relato oral antes de ser posto por escrito
- O poema é um reflexo perfeito da cultura anglo-saxónica, uma mistura de britânicos, tribos germânicas e em parte escandinavos, que viveram do século V até 1066.
- A sua cultura era uma cultura guerreira, centrada em actos heroicos, tradições, nobreza, lealdade, recusa de ser humilhado, força física e habilidade, honra e coragem
- Beowulf, em busca de honra — uma característica da cultura anglo-saxónica — oferece-se para ajudar os dinamarqueses contra o monstro; assim fazendo mata também a mãe do monstro
- É recompensado tanto com honra como com tesouros, portanto torna-se rei e mais tarde combate o terceiro e último monstro
- Mas a confiança na própria habilidade não é errada; combatendo contra o mal, afirmou: «Because all knew of my awesome strength. They had seen me boltered in the blood of enemies»
- Várias palavras/frases presentes no poema, tomadas sozinhas, mostram os ideais anglo-saxónicos em todo o texto: o exemplo perfeito são «steadfast», «bravery», «celebrated for swordsmanship» e «swoop without fear»
- Também as mulheres em Beowulf exibem características da cultura anglo-saxónica através dos seus actos de pacificação, de acolhimento dos guerreiros, de dignidade, etc.
Beowulf é um exemplo ideal da verdadeira cultura, sociedade e tradição anglo-saxónica.
Está tudo bem, combate pelo que é justo e nobre, em busca de honra, e quer ser leal tanto a um rei como ao próprio povo. E no entanto, mesmo que possamos religar-nos a muitos destes aspectos da cultura, Beowulf o homem é realmente tão interessante para além das suas habilidades?













