Décimo Trabajo (Ganado de Gerión)

Classical

Para ou décimo trabajo, Heracles tuvo a misión de apoderarse do ganado de Gerión. Gerión (Γηρυονεύς) era ou rei de Eritía (Cádiz), en España.

El ganado estaba custodiado por ou pastor de Gerión e ou perro de dos cabezas llamado Ortro (Ὄρθρος).

Heracles e Gerión

Heracles e Gerión
Ánfora de figuras negras, c. 550 a. C.
Museo do Louvre, París

El viaje transcurrió sem incidencias até que Heracles llegó al estrecho de Gibraltar. Heracles comenzó a amontonar rocas en as orillas europea e africana do estrecho. La erección de estas rocas pasó a conocerse como as Columnas de Hércules.

El trabajo era largo e arduo, e Heracles se sobrecalentó por ou sol. Heracles apuntó su flecha hacia ou sol, amenazando com dispararlo. Helio, ou deus do sol, lejos de ofenderse por ou impetuoso héroe, admiró tanto su audacia que le regaló a Heracles uma copa do Sol de oro. Esta copa de oro era lo suficientemente grande para que Heracles navegara mais allá das Columnas de Hércules e hacia ou océano Atlántico.

(Según Diodoro Sículo, ou héroe Heracles destruyó completamente a uma raza de guerreras llamadas Gorgonas (similares a as Amazonas), en Libia. Su bisabuelo Perseo había derrotado anteriormente a as Gorgonas e matado a su reina, Medusa.)

Al llegar a Eritía, Heracles tuvo que matar al pastor Euritión e al perro de dos cabezas Ortro com su maza, cerca da cima do monte Abas. Menetes, ou pastor de Hades, presenció todo esto e foi a informar a Gerión de que Heracles estaba saqueando su ganado. Gerión, que tenía tres cabezas, também foi muerto quando persiguió al héroe até ou río Antemo. Heracles emprendió entonces ou camino de regreso.

Al atravesar Abderia, al sur de España, Heracles entró en ou territorio dos ligures. Cerca de Masalia (la actual Marsella), Ialebión e Dercino, hijos de Poseidón, que querían robar ou ganado, lo atacaron. Heracles os mató, mas resultó herido combatiendo al exército ligur. Zeus envió uma lluvia de piedras que Heracles utilizó para apedrear a sus enemigos.

El gigante Caco também robó parte do ganado en Italia. Heracles tuvo que dejar ou resto do ganado atrás para buscar os animales perdidos e matar a Caco.

En Regio, uno de sus toros se separó do resto do ganado, saltó e cruzó a nado ou estrecho de Mesina. Heracles preguntó a os habitantes do lugar si habían visto ou toro perdido, e ellos le indicaron adónde había ido. Los lugareños llamaban al toro italus, por lo que Heracles denominó a toda a península italiana, Italia. El toro perdido era ou mejor da manada, así que Heracles dejó ou resto do ganado atrás para ir a buscarlo a Sicilia.

Cuando encontró al toro, lo halló entre ou rebaño de um notorio boxeador llamado Érix (Ἔρυξ), en Érix, Sicilia. Según Apolonio de Rodas, Érix era hijo do argonauta Butes e de Afrodita, ou segundo Apolodoro, hijo de Poseidón. Érix tenía a costumbre de desafiar a os viajeros a um combate de boxeo en ou que mataba a su adversario. Érix solo aceptaría devolver ou toro al héroe si Heracles lograba derrotarlo en um combate de boxeo. Sin embargo, Érix no foi rival para Heracles, e murió durante ou combate.

Heracles recuperó su toro e regresó junto al resto do ganado. Surgieron nuevos problemas al llegar a Grecia. Hera envió tábanos que picaron al ganado, dispersándolo en todas direcciones, embora a mayoría dos animales huyeron hacia as montañas de Tracia. Heracles se vio obligado a perseguirlos e logró recuperar parte do ganado. Los que quedaron atrás se volvieron salvajes. Llevó ou resto a Euristeo, quien os ofreció en sacrificio a Hera.

Hubo otra persona que robó e escondió ou ganado de Heracles. Según um poeta griego do século I a. C., Partenio, os celtas eram descendientes de Heracles.

Mientras Heracles viajaba de regreso a Grecia com ou ganado de Gerión, Celtina, hija de Bretano, vio al héroe e se enamoró de él. Un día, escondió ou ganado e no quiso revelar su paradero a Heracles até que este se acostara com ella. Heracles yació com ella, e Celtina foi madre de Celto, ancestro dos celtas.

Diodoro Sículo também registró ou mismo mito sobre ou origen dos celtas, com a diferencia de que no dio nombre a a doncella com a que Heracles se había acostado. La única descripción que se nos ofrece é que era de Alesia, e que su hijo se llamaba Galates ou Galo. Los autores griegos e romanos intercambiaban com frecuencia os términos celtas, galos e gálatas.

Información Relacionada

Fuentes

Biblioteca foi escrita por Apolodoro.

Teogonía foi escrita por Hesíodo.

Descripción de Grecia foi escrita por Pausanias.

Ístmica I foi escrita por Píndaro.

Biblioteca Histórica foi escrita por Diodoro Sículo.

Metamorfosis foi escrita por Ovidio.

Eneida foi escrita por Virgilio.

Artículos Relacionados

Helio, Butes, Euristeo, Zeus.

Gerión, Ortro, Caco.

Datos e cifras: Astronomía, véase a constelación de Hércules.

Criado: 9 de abril de 1999

Modificado: 4 de agosto de 2024