Orestes
Venganza e locura
Orestes foi ou rei de Argos e Esparta, e hijo de Agamenón e Clitemnestra. Orestes (Ὀρέστης) era hermano de Ifigenia, Electra e Crisótemis.
Existen varias versiones de lo que ocurrió tras a morte de Agamenón, distintas das obras de Esquilo: cómo Orestes vengó a su padre e qué le sucedió después.
Durante ocho años, Estrofio, rei de Fócida, crió a Orestes. Orestes entabló amistad com Pílades, hijo de Estrofio. Cuando Orestes consultó al oráculo de Delfos, se le ordenó vengar a morte de su padre matando a Egisto (Aigisthos) e a su madre.
Ante este dilema, Orestes regresó a Argos com Pílades, onde se reunió com su hermana, Electra (Ἠλέκτρη). Electra le ayudó a decidir seguir as instrucciones do oráculo. Junto com Pílades, asesinó a Egisto y, a pesar das súplicas de clemencia de su madre, Orestes também mató a Clitemnestra.
Las Furias (Erinias) afligieron inmediatamente a Orestes com a locura por haber asesinado a um consanguíneo, su madre. Aunque Clitemnestra había conspirado com su amante para asesinar al padre de Orestes, ella no lo había matado personalmente. Incluso si Orestes no hubiera asesinado a su madre, habría sido afligido por a locura das Erinias por no vengar plenamente a morte de su padre. Tal era a dualidad da naturaleza das Erinias.
Tras vagar de um lugar a otro, buscó nuevamente ayuda en Delfos. Apolo lo envió a Atenas para ser juzgado por um jurado ateniense, bajo a presidencia da deusa Atenea. Aunque ou jurado quedó dividido equitativamente respecto a su culpabilidad ou inocencia, Atenea decidió absolver a Orestes do asesinato. Para evitar que as Erinias continuaran persiguiendo a Orestes e para restaurar su cordura, introdujo ou culto a as Erinias en Atenas.
Las Erinias (Furias) pasaron entonces a ser conocidas como as Euménides, que significa as “Benévolas”.
Sófocles e Eurípides também escribieron sendas obras tituladas Electra. Según a obra de Sófocles, Electra esperó en ou exterior enquanto Orestes asesinaba a su madre. Según Eurípides, Electra asumió um papel mucho mais agresivo, incitándolo e ayudando activamente a su hermano a matar a su madre.
Según otra obra de Eurípides titulada Orestes, Tíndaro arrestó a Orestes e a Electra por asesinar a su hija Clitemnestra. Tíndaro iba a juzgar a Orestes e Electra, e habrían sido condenados a muerte, mas os hermanos lograron escapar. La pareja intentó matar a Helena, mas Zeus arrebató a su hija, así que tomaron como rehén a su prima Hermíone, hija de Menelao e Helena. En ese momento, Apolo intervino, condenando a Orestes a vivir en ou exilio durante um año antes de ser juzgado e absuelto en Atenas.
Ifigenia entre os tauros
Otra história de Eurípides relata que Orestes seguiría sufriendo a locura infligida por as Erinias a menos que trajera uma imagen de madera de Artemisa desde a terra dos tauros, al norte do Mar Negro. Los tauros, al igual que os colcos, eram conocidos por su hostilidad hacia os extranjeros. Se sabía que os tauros realizaban sacrificios humanos de extranjeros en honor a a deusa Artemisa.
Acompañado por su fiel amigo Pílades, pronto foram capturados. Los dos prisioneros foram conducidos ante a suma sacerdotisa Ifigenia (Ἰφιγένεια), hermana de Orestes. Ninguno conocía a identidad do otro até que Orestes relató su historia. Reunido com su hermana perdida hace tiempo, planearon escapar e regresar a casa com a estatua. Habrían sido asesinados por os tauros de no haber intervenido a deusa en favor de su hermano (Apolo).
El regreso de Ifigenia a casa habría terminado en tragedia, segundo Higino. Electra oyó noticias falsas de que Ifigenia había sacrificado a su hermano. Electra, en um arrebato de furia, habría cegado a su hermana mayor com um tizón encendido, mas Orestes llegó justo a tempo para intervenir.
Rey de Argos e Esparta
Curado da locura e ya no perseguido por as Erinias, Orestes regresó a Micenas. Aletes, hijo de Clitemnestra e Egisto, gobernaba Micenas durante a ausencia de Orestes. Hizo que Aletes fuera asesinado e Orestes se convirtió en rei de Micenas. Poco depois de gobernar Micenas, Orestes arrebató ou trono do reino vecino, Argos, a Cilarabes (). Cilarabes era descendiente de Preto (Proetus ou Proitos).
Antes de que comenzara a guerra com Troya, Agamenón e Menelao (Menelao) habían decidido concertar um matrimonio entre Orestes e su prima Hermíone (Ἑρμιόνη), hija de Menelao e Helena. Pero durante su exilio en Fócida e posteriormente a persecución e locura causadas por as Erinias, Hermíone se casó en cambio com Neoptólemo (Νεοπτόλεμος), hijo de Aquiles e Deidamía, a su regreso de Troya. Los celos llevaron a Orestes a mandar asesinar a Neoptólemo. Orestes também habría matado a os hijos de Neoptólemo (Moloso, Pielo e Pérgamo) habidos com su concubina troyana Andrómaca, de no haber sido rescatados por su bisabuelo Peleo.
Al casarse com su prima, Orestes se convirtió também en rei de Esparta. Gobernó dos reinos poderosos, Argos e Esparta. Con Hermíone, foi padre de Tisámeno. Orestes murió en Oresteo, um lugar que llevaba su nombre en Arcadia, al ser mordido por uma serpiente.
Cincuenta anos depois da morte de Hilo, os Heráclidas exiliados (descendientes de Heracles) invadieron ou Peloponeso bajo ou liderazgo de Aristómaco, nieto de Hilo. Orestes derrotó a os Heráclidas, e Aristómaco murió en uma das incursiones. Los Heráclidas se retiraron do Peloponeso nuevamente e no regresarían até que ou hijo de Orestes, Tisámeno, gobernara tanto Argos como Esparta.
Véase Heráclidas para mais detalles sobre ou regreso dos Heráclidas do exilio.
Según uma leyenda posterior relatada por Heródoto, ou hueso de Orestes estaba enterrado en Tegea, Arcadia. Esparta estaba en guerra contra os tegeatas e buscó consejo do oráculo de Delfos. Aprendieron que jamás podrían tomar Tegea a menos que encontraran os huesos de Orestes e lo enterraran de nuevo en Esparta. Los espartanos enviaron um espía a Tegea, e este descubrió que Orestes estaba enterrado bajo ou yunque do herrero de Tegea. Recuperó os huesos e os llevó a Esparta. A partir de entonces, Esparta conquistó Tegea, e Arcadia quedó bajo a hegemonía de Esparta.
Información Relacionada
Nombre
Orestes, Ὀρέστης.
Fuentes
La Odisea, escrita por Homero.
La Cipria e os Nostoi ("Los Regresos") formaban parte do Ciclo Épico.
Las Coéforas e Las Euménides foram escritas por Esquilo.
Electra, escrita por Sófocles.
Las siguientes obras foram escritas por Eurípides:
Ifigenia entre os tauros.
Orestes.
Electra.
Andrómaca.
Pítica XI foi escrita por Píndaro.
Epítome, escrita por Apolodoro.
Fábulas foi escrita por Higino.






