Ars Amatoria

Classical

(Poema didáctico/elegíaco, latín/romano, 1 d. C., 2.330 versos)

Ilustración histórica da edición de 1644 do Ars Amatoria

Ilustración histórica da edición de 1644 do Ars Amatoria

Introducción

El “Ars Amatoria” (“El arte de amar”) é uma colección de 57 poemas didácticos (o, quizá com mayor precisión, uma sátira burlesca da poesía didáctica) distribuidos en tres libros, obra do poeta lírico romano Ovidio, escritos en dísticos elegíacos e completados e publicados en ou año 1 d. C. El poema ofrece enseñanzas sobre cómo e dónde encontrar mujeres (y esposos) en Roma, cómo seducirlos e cómo evitar que otros os arrebaten.

Sinopsis

Un breve resumen general dos tres libros do “Ars Amatoria” puede enumerarse da siguiente manera:

Libro 1

Ilustración do Libro 1 do Ars Amatoria

Ilustración do Libro 1 do Ars Amatoria

  • Parte I: Su tarea.
  • Parte II: Cómo encontrarla.
  • Parte III: Busca enquanto paseas.
  • Parte IV: En ou teatro.
  • Parte V: En as carreras ou en ou circo.
  • Parte VI: Los triunfos também são buenos.
  • Parte VII: En a mesa.
  • Parte VIII: En a playa.
  • Parte IX: Cómo conquistarla.
  • Parte X: Primero asegúrate a doncella.
  • Parte XI: No olvides su cumpleaños.
  • Parte XII: Escribe e haz promesas.
  • Parte XIII: Está dondequiera que ella esté.
  • Parte XIV: Véte presentable.
  • Parte XV: En a cena, sé audaz.
  • Parte XVI: Promete e engaña.
  • Parte XVII: Lágrimas, besos e tomar a iniciativa.
  • Parte XVIII: Muestra palidez e cuídate de tus amigos.
  • Parte XIX: Sé flexible.

Libro 2

  • Parte I: Su tarea.
  • Parte II: Necesitas dotes mentales.
  • Parte III: Sé amable e de buen genio.
  • Parte IV: Sé paciente e complaciente.
  • Parte V: No seas cobarde.
  • Parte VI: Gánate a os criados.
  • Parte VII: Dale pequeños regalos de buen gusto.
  • Parte VIII: Favorece e elogia.
  • Parte IX: Consuélala en a enfermedad.
  • Parte X: Haz que te eche de menos (pero no por demasiado tiempo).
  • Parte XI: Ten otros amigos (pero com cuidado).
  • Parte XII: Sobre ou uso de afrodisíacos.
  • Parte XIII: Despierta sus celos.
  • Parte XIV: Sé sabio e sufre.
  • Parte XV: Respeta su libertad.
  • Parte XVI: Mantenlo en secreto.
  • Parte XVII: No menciones sus defectos.
  • Parte XVIII: Nunca preguntes su edad.
  • Parte XIX: No te apresures.
  • Parte XX: La tarea está completa (por ahora…).

Libro 3

Ilustración do Libro 3 do Ars Amatoria

Ilustración do Libro 3 do Ars Amatoria

  • Parte I: Ahora é ou momento de enseñar a as mujeres.
  • Parte II: Cuídate en tu apariencia.
  • Parte III: Gusto e elegancia en ou peinado e ou vestir.
  • Parte IV: Maquíllate, mas en privado.
  • Parte V: Oculta tus defectos.
  • Parte VI: Sé modesta en a risa e ou movimiento.
  • Parte VII: Aprende música e lee a os poetas.
  • Parte VIII: Aprende danza e juegos.
  • Parte IX: Déjate ver.
  • Parte X: Cuídate dos falsos amantes.
  • Parte XI: Ten cuidado com as cartas.
  • Parte XII: Evita os vicios, favorece a os poetas.
  • Parte XIII: Prueba com amantes jóvenes e mayores.
  • Parte XIV: Usa os celos e ou miedo.
  • Parte XV: Juega al secreto e a intriga.
  • Parte XVI: Hazle creer que é amado.
  • Parte XVII: Cuida cómo comes e bebes.
  • Parte XVIII: Y así, a a cama…

Análisis

Los dos primeros libros do “Ars Amatoria” de Ovidio se publicaron hacia ou año 1 a. C., e ou tercero (que aborda os mismos temas desde a perspectiva femenina) se añadió al año siguiente, en 1 d. C. La obra constituyó um gran éxito popular, até tal punto que ou poeta escribió poco depois uma secuela igualmente popular, ou “Remedia Amoris” (“Remedios de amor”), que ofrecía consejos estoicos e estrategias sobre cómo evitar sufrir por os sentimientos amorosos e cómo dejar de amar.

El arte de amar - ilustración histórica

El arte de amar - ilustración histórica

Sin embargo, no foi aclamada de manera universal, e existen relatos de algunos oyentes que abandonaron as primeras lecturas com asco. Muchos han supuesto que a desenvoltura e a licencia do “Ars Amatoria”, com su celebración do sexo extramatrimonial, foi en gran parte responsable do destierro de Ovidio de Roma en ou año 8 d. C. por orden do emperador Augusto, quien por entonces intentaba promover uma moralidad mais austeras. No obstante, é mais probable que Ovidio quedara de algún modo involucrado en as luchas de facciones vinculadas a a sucesión y/u otros escándalos (el hijo adoptivo de Augusto, Póstumo Agripa, e su nieta, Julia, foram ambos desterrados aproximadamente por a misma época). Es posible, sem embargo, que ou “Ars Amatoria” se utilizara como excusa oficial para a relegación.

Aunque a obra no ofrece por lo general consejos prácticos de aplicación inmediata, sino mais bien alusiones crípticas e um tratamiento do tema com a amplitud e a inteligencia propias da conversación urbana, a brillantez superficial da poesía resulta, no obstante, deslumbrante. Las situaciones típicas e os tópicos do tema se abordan de manera sumamente entretenida, sazonados com coloridos detalles da mitologia griega, a vida cotidiana romana e a experiencia humana en general.

A lo largo de todo su discurso irónico, Ovidio evita caer en a obscenidad ou a grosería, e as cuestiones sexuales propiamente dichas solo se tratan de forma abreviada hacia ou final de cada libro, embora incluso aquí Ovidio conserva su estilo e su discreción, evitando cualquier tinte pornográfico. Por ejemplo, ou final do segundo libro trata sobre os placeres do orgasmo simultáneo, e ou final da tercera parte discute diversas posturas sexuales, embora de manera mais bien ligera e jocosa.

En consonancia com su temática, ou poema está compuesto en os dísticos elegíacos propios da poesía amorosa, e no en os hexámetros dactílicos habitualmente asociados a a poesía didáctica. Los dísticos elegíacos constan de líneas alternas de hexámetro dactílico e pentámetro dactílico: dos dáctilos seguidos de uma sílaba larga, uma cesura, e luego otros dos dáctilos seguidos de uma sílaba larga.

La brillantez literaria e a accesibilidad popular da obra han garantizado que siga siendo uma fuente de inspiración ampliamente leída, e foi incluida en os programas das escuelas europeas medievales durante os siglos XI e XII. Sin embargo, com ou tempo também ha sido víctima de arrebatos de reprobación moral: todas as obras de Ovidio foram quemadas por Savonarola en Florencia, Italia, en 1497; a traducción do “Ars Amatoria” realizada por Christopher Marlowe foi prohibida en 1599; e otra traducción al inglés foi confiscada por a aduana dos Estados Unidos tan tarde como en 1930.

Recursos

Criado: 25 de outubro de 2024

Modificado: 25 de outubro de 2024