Ovid
(Poeta épico, elegíaco e didáctico, romano, 43 a. C. – c. 17 d. C.)
Introducción
Ovidio foi um prolífico poeta romano, situado entre as edades de Oro e de Plata da literatura latina, que escribió sobre ou amor, a seducción e a transformación mitológica. Es considerado um maestro do dístico elegíaco, e tradicionalmente se le cuenta junto com Virgilio e Horacio entre os tres poetas canónicos da literatura latina.
Su poesía, especialmente ou poema épico “Metamorfosis”, foi muito imitada durante a Antigüedad tardía e a Edad Media, e se considera que influyó de manera decisiva en el arte e a literatura europeos, incluyendo a Chaucer, Dante, Shakespeare e Milton.
Biografía
Publio Ovidio Nasón nació en ou año 43 a. C. en a localidad de Sulmo (la actual Sulmona), en os Apeninos, al este de Roma. Provenía de uma familia ecuestre acomodada, e tanto él como su hermano foram educados en Roma com a intención de que siguieran carreras en a vida pública.
Sin embargo, tras a morte de su hermano, Ovidio renunció al estudio do derecho e a política e emprendió um período de viajes por Atenas, Asia Menor e Sicilia. Desempeñó algunos cargos públicos menores, mas acabó renunciando incluso a estos para dedicarse plenamente a a poesía. Atrajo ou mecenazgo do general romano e importante protector das artes Marco Valerio Mesala Corvino, e entabló amistad com Horacio. Séneca ou Viejo lo describió como uma persona emocional e impulsiva por naturaleza. Se casó tres veces (y se divorció dos veces) antes de cumplir os treinta años, e solo uno de sus matrimonios le dio uma hija.
Hacia ou año 8 d. C., Ovidio ya había publicado sus obras principales: as tempranas e algo irreverentes (por no decir licenciosas) “Amores” e “Ars Amatoria”, a colección de poemas epistolares conocida como “Heroides”, e su obra cumbre, ou poema épico “Metamorfosis”.
En ou año 8 d. C., sem embargo, ou emperador Augusto desterró a Ovidio a a cidade de Tomis, en ou Mar Negro, en a actual Rumanía, por razones políticas desconocidas. El destierro probablemente no se debió, como a menudo se supone, a sus populares mas bastante licenciosos poemas tempranos, sino que pudo haber estado relacionado com su participación en ou animado círculo social que se había formado en torno a Julia, a hija promiscua de Augusto, quien também foi desterrada por aquella época (el propio Ovidio describió a causa de manera mais bien misteriosa como «carmen et error»: «un poema e um error»).
Durante ou exilio, escribió dos colecciones de poemas en varios libros, tituladas “Tristia” e “Epistulae ex Ponto”, en as que expresaba su tristeza e desolación e su anhelo de regresar a Roma e reunirse com su tercera esposa. Se vio obligado a abandonar otra obra ambiciosa, os “Fasti”, su trabajo sobre os días do calendario romano, probablemente por falta de acceso a recursos bibliotecarios. Incluso depois da morte de Augusto en ou 14 d. C., ou nuevo emperador, Tiberio, no llamó de vuelta a Ovidio, e este finalmente murió en Tomis unos diez anos depois de su destierro, alrededor do 17 ou 18 d. C.
Escritos
La primera obra importante de Ovidio foi los”Amores”, originalmente publicados entre os anos 20 e 16 a. C. como uma colección en cinco libros, embora mais tarde foi reducida a tres libros. Se trata de uma colección de poemas de amor escritos en dístico elegíaco, que se ajustan en general a os temas elegíacos habituales sobre diversos aspectos do amor, como ou do amante excluido. Sin embargo, os poemas são a menudo humorísticos, irónicos e algo cínicos, e en ocasiones tratan sobre ou adulterio, um gesto audaz a a luz das reformas das leyes matrimoniales de Augusto do año 18 a. C.
Los”Amores”** foram seguidos por ou **“Ars Amatoria” (“El arte de amar”), publicado en tres libros entre ou 1 a. C. e ou 1 d. C. Es, en cierto modo, uma sátira burlesca da poesía didáctica, compuesta en dísticos elegíacos en lugar dos hexámetros dactílicos mais habitualmente asociados com ou poema didáctico. Pretende ofrecer consejos eróticos sobre ou arte da seducción (los dos primeros libros dirigidos a os hombres, ou tercero ofreciendo consejos similares a as mujeres). Algunos han supuesto que a supuesta licencia de “Ars Amatoria” foi responsable en parte do destierro de Ovidio por Augusto en ou año 8 d. C., mas hoy en día esto se considera poco probable. La obra tuvo tanto éxito que escribió uma secuela, «Remedia Amoris» («Remedios contra ou amor»).
Las”Heroides” (“Epistulae Heroidum”) foram uma colección de quince poemas epistolares publicados entre aproximadamente ou 5 a. C. e ou 8 d. C., compuestos en dísticos elegíacos e presentados como si hubieran sido escritos por uma selección de heroínas agraviadas da mitologia griega e romana (un género literario completamente nuevo, segundo afirmó ou propio Ovidio).
Hacia ou año 8 d. C., había completado su obra maestra, las”Metamorfosis”, um poema épico en quince libros derivado da mitologia griega, sobre figuras míticas que han sufrido transformaciones (desde a emergencia do cosmos a partir de uma masa informe até ou mundo material organizado, pasando por mitos famosos como os de Apolo e Dafne, Dédalo e Ícaro, Orfeo e Eurídice, e Pigmalión, até a deificación de Julio César). Está escrito en hexámetro dactílico, ou metro épico da “Odisea” e a “Ilíada” de Homero e a “Eneida” de Virgilio. Sigue siendo uma fuente inestimable sobre a religión romana, e explica muchos mitos aludidos en otras obras.













