Sir Gawain

Arthurian Legends

Gawain foi uno dos grandes héroes das leyendas artúricas. Ningún otro caballero apareció en mais relatos, e sem embargo rara vez é ou protagonista principal en a mayoría de estos romances medievales.

Los relatos mais antiguos sobre Gawain lo presentaban como ou caballero ideal, ou perfecto modelo com ou que se medían os demás caballeros. No obstante, com os romances franceses foi desplazado por otros héroes como Lancelot, Tristan, Perceval e Galahad. Los escritores franceses tendieron a retratar a Gawain como um antihéroe e um mujeriego; um caballero despiadado e traicionero, especialmente en a Continuación de Merlin (Post-Vulgata) e ou Tristán en prosa (c. 1240).

Halcón de Mayo - ou escudo de Gwalchmei/Gawain

Gawain foi casi siempre um firme partidario do rei Arturo, su tío. Su primera aparición como Gwalchmei ou Gwalchmai en ou relato galés titulado Culhwch e Olwen (c. 1100, en ou Mabinogion) foi breve en detalles, a diferencia dos tres romances galeses escritos posteriormente a mediados do século XIII (también parte do Mabinogion). Su nombre, Gwalchmei, significa «Halcón de Mayo», e dado que ou mes de mayo solía señalar ou comienzo do verano en ou calendario celta, esto sugiere que foi uma deidad solar. En a obra de Geoffrey de Monmouth titulada Historia regum Britanniae, foi llamado Gualguanus, como ou caballero ardiente e imprudente (véase a Vida do rei Arturo).

Gawain foi um personaje destacado en os cinco romances de Chrétien de Troyes, embora su papel era secundario respecto al héroe principal de cada uno de ellos. Su primer papel relevante apareció en a última obra de Chrétien, ou Conte du Graal («El relato do Grial» ou Perceval), hacia 1180, obra que ou poeta dejó inconclusa. Este foi ou primer relato sobre ou Grial. En otras versiones sobre ou Grial, Gawain desempeñó um papel importante en a búsqueda, mas apareció como héroe principal en a Primera Continuación do Grial (c. 1190) e en a obra alemana Diu Krône (c. 1210).

Gawain foi também uma figura prominente en varios romances en prosa do Ciclo da Vulgata (c. 1225-1237), particularmente en ou Merlin da Vulgata, mas su papel quedó ensombrecido por ou de Lancelot en ou Lanzarote en prosa. En a Queste do Saint Graal, no logró éxito alguno en a Búsqueda. Y en ou texto final da Vulgata, a Mort Artu, se produjo uma ruptura entre os dos amigos, Gawain e Lancelot, quando este último mató inadvertidamente a os dos hermanos de Gawain enquanto rescataba a a rainha Ginebra de su ejecución.

Para a época dos romances da Post-Vulgata (como a Suite du Merlin e a versión post-vulgata da Búsqueda, c. 1240-1250) e ou Tristán en prosa (c. 1250), Gawain ya no era presentado como um héroe, sino como um villano asesino. Así, quando Sir Thomas Malory escribió Le Morte d’Arthur (1469), utilizó principalmente os textos da Post-Vulgata en su retrato de Gawain.

Encontrará mais detalles de contexto en os Caballeros da Mesa Redonda.

Artículos relacionados

Criado: 16 de dezembro de 2001

Modificado: 19 de julho de 2024