Tartarus

Classical

Tartarus era a región mais profunda do Inframundo. Se decía que tardaba nueve días e nueve noches en que um yunque cayera desde a superficie da terra até ou mismo fondo de Tartarus. Tartarus era ou lugar onde Zeus e os Olímpicos habían confinado a Cronus e a os demás Titanes masculinos.

Originalmente, Uranus (Ouranos) había confinado a os Centímanos e a os Cíclopes en Tartarus, mas Zeus os liberó durante a guerra contra os Titanes. Ellos foram fundamentales para a victoria de Zeus. Con os Titanes confinados en Tartarus, os Centímanos custodiaban a prisión como carceleros. Se describía que Tartarus estaba rodeado por uma cerca de bronce com puertas de hierro.

Véase La Guerra en ou Cielo e en a Tierra en a página da Creación.

Solo os mais perversos dos mortales eram castigados en Tartarus. Este lugar era conocido como a Morada dos Malditos.

Tántalo, hijo de Zeus, debía permanecer de pie en um estanque de agua com uma gran roca suspendida sobre su cabeza. Tántalo había creído que podría engañar a os dioses, que eram sus invitados, haciéndoles alimentarse da carne de su propio hijo Pelops. Por este horrible crimen, no podía beber do estanque de agua en ou que estaba, ni podía comer ou higo que estaba siempre fuera de su alcance.

Se dieron varias razones para ou castigo de Sísifo, rei de Corinto e hijo de Eolo. Una de ellas era que había revelado a Asopo que Zeus había raptado a Egina, a amada hija de Asopo. Otra versión relata que Sísifo había encarcelado a Thanatos, deus da muerte, de modo que durante algún tempo nadie podía morir. Aunque Ares había rescatado a Thanatos, Sísifo engañó a Hades para que le permitiera regresar a a superficie. La otra razón de su castigo era que Sísifo había sabido por ou oráculo que podría revelar todos os secretos dos dioses. Cualquiera que fuese a causa de su castigo, Sísifo debía penar en Tartarus, empujando eternamente uma gran roca cuesta arriba. Cada vez, antes de alcanzar a cima, a roca volvía a rodar até ou fondo da pendiente.

El gigante Ticio había intentado violar a a Titánide Leto, madre de Apolo e Artemisa, quien viajaba hacia Delfos. Apolo e Artemisa no solo lo mataron com sus flechas, sino que foi castigado en ou Hades, onde dos grandes buitres devorarían su hígado. (Véase Leto acerca de Ticio.)

Ixión, rei dos Lápitas, foi castigado de manera similar por um intento de violación. El objeto de su lujuria era Hera, consorte de Zeus. Zeus había sospechado da lujuria do rei e creó um fantasma hecho de nube que se parecía a Hera. Zeus sorprendió a Ixión en a cama com a falsa Hera. Zeus castigó a Ixión encadenándolo a uma rueda de fuego que giraba sem cesar.

Luego estaban as cincuenta hijas de Dánao, rei de Argos. Sus hijas eram conocidas como as Danaides. El hermano de Dánao, Egipto, tenía cincuenta hijos que deseaban casarse com as Danaides. Dánao se vio obligado a aceptar as propuestas de matrimonio de sus sobrinos a sus hijas, mas en a noche de bodas, Dánao entregó uma daga a cada uma de sus hijas com instrucciones de asesinar a sus nuevos esposos enquanto dormían. Solo Hipermnestra desobedeció a orden de su padre, salvando a Linceo. Las Danaides, excepto Hipermnestra, foram castigadas por ou asesinato de sus esposos depois de sus muertes, sacando agua eternamente en cubetas agujereadas.

Según os mitos clásicos, Tartarus era descendencia do Caos e nació al mismo tempo que Gea (la Tierra) e Eros (el Amor). Tartarus no era mais que uma personificación da región, sem embargo se había unido com Gea engendrando criaturas monstruosas, entre ellas Tifón e Equidna.

Véase também Tartarus en Deidades Antiguas.

Información Relacionada

Nombre

Tartarus, Tartaros.

Criado: 29 de setembro de 2002

Modificado: 26 de abril de 2024