Underworld
El mundo dos muertos ou o inframundo era considerado comúnmente por as religiones antiguas como um reino subterráneo gobernado por um dios, uma diosa, ou ambos. Casi todos os mortales residirían en ou inframundo depois de su muerte. Pocos alcanzaron a divinidad e aún menos lograron um lugar en ou Olimpo, morada dos dioses e diosas olímpicos.
Para quienes leen sobre a vida depois da morte en a mitologia griega, deben dejar de lado os conceptos cristianos e islámicos do céu e ou infierno, tan comunes en as religiones medievales e modernas. Para os griegos e romanos, a morte era inevitable e todos os hombres estaban destinados a su destino, e todos recibían um lugar en ou Inframundo.
En a mitologia griega, os gobernantes do Inframundo eram Hades e Perséfone, a quienes os romanos llamaban Plutón (o Dis Pater) e Proserpina.
En a mitologia clásica, ou mundo dos muertos ou o inframundo tenía muchos nombres diferentes. El gobernante do Inframundo se llamaba Hades, e ou propio inframundo também era popularmente llamado Hades.
El dominio de Hades tenía muchos nombres distintos, como Inframundo, Hades, Casa de Hades, Érebo, Tártaro, Elíseo e as Islas dos Bienaventurados. Hades era um nombre muito popular e se usaba frecuentemente de manera intercambiable com ou Inframundo para referirse a todo ou reino subterráneo.
Hades (el Inframundo) recibió su nombre de su gobernante Hades, quien era hijo de Crono e Rea, e hermano de Zeus, Poseidón, Hera, Deméter e Hestia. Hades era conocido en os mitos romanos como Plutón. Su esposa e consorte era Perséfone ou Proserpina (Proserpina) segundo os mitos romanos.
Después da guerra entre os Titanes e os Olímpicos, Hades e sus dos hermanos decidieron dividir ou universo entre ellos. Zeus recibió ou céu ou o Olimpo, Poseidón se convirtió en señor do mar, enquanto que Hades gobernó ou Inframundo. La Tierra era compartida por todos, mas Zeus se convirtió en ou gobernante supremo do universo.
Véase Hades en a sección Deidades do Inframundo para mais detalles sobre ou deus dos muertos.
Como se ha mencionado, ou Inframundo era ou dominio subterráneo de Hades onde a luz do sol nunca brillaba e ou clima era frío ou gélido. Todo ou dominio estaba dividido en varias regiones e contaba com diferentes tipos de accidentes geográficos.
Hades (el Inframundo) também podía referirse al palacio residencial de Hades, llamado a Casa de Hades, onde vivía com Perséfone. Su palacio parecía estar separado de otras partes de su reino.
Había cinco ríos subterráneos que fluían por ou Inframundo. Se llamaban Aqueronte (“Dolor”), Cocito (“Lamento”), Leteo (“Olvido”), Flegetonte ou Piriflegetonte (“Ardiente”) e Estigia (“Horror”). Las sombras debían cruzar os cinco ríos antes de poder ser juzgadas e enviadas a su lugar de descanso final.
El río Estigia recibió su nombre da deusa fluvial Estigia, a hija mayor de Océano e Tetis. Caronte transportaba as sombras a través do río Aqueronte ou a Estigia por uma tarifa de uma moneda (óbolo). Aquellos pocos mortales que se aventuraban en ou reino de Hades também debían pagar um peaje al barquero. Solo ou cantante Orfeo no pagó peaje, porque a música de su lira había encantado a Caronte. Sin embargo, Caronte impidió a Orfeo entrar al Inframundo por segunda vez. En a Eneida, Caronte quiso negar ou paso al héroe Eneas e a a profetisa Sibila, até que ella reveló a Sagrada Rama Dorada.
Las aguas estigias da Estigia parecen manar do Monte Aroanio, en Arcadia. Todo juramento hecho en nombre da Estigia era ou mais sagrado dos juramentos para os dioses.
El Inframundo estaba dividido en dos ou mais regiones principales. Érebo era a región superior, enquanto que ou Tártaro era a región mais profunda, onde a mayoría dos Titanes estaban encarcelados.
Había tres deuses menores en ou Inframundo que actuaban como jueces e presidían as almas dos muertos. Estos tres eram Minos e Radamantis, hijos de Europa, e Éaco, hijo de Egina.
La mayoría dos mortales que morían encontraban su lugar de descanso final en a Llanura dos Asfodelos, que era parte da región do Érebo. Las sombras que habitaban aquí no tenían recuerdos de sus vidas anteriores. El lugar era gris e lúgubre, mas as sombras que poblaban esta región no experimentaban ni alegría ni dolor. Solo unos pocos mortales lograban entrar a os Campos Elíseos. Los Campos Elíseos também formaban parte da región do Érebo. Véase Campos Elíseos para mais detalles.
Otros, que habían llevado uma vida perversa, eram enviados al Tártaro e castigados por sus crímenes ou pecados. Entre as figuras notables castigadas en ou Tártaro se encontraban Ticio, Ixión, Sísifo e Tántalo.
Tanto ou Érebo como ou Tártaro eram considerados deuses primordiales que se convirtieron en personificaciones de estas dos regiones. Érebo (la Oscuridad) era hijo de Nix (la Noche) e quizás do Caos. El Tártaro nació ou surgió a a existencia al mismo tempo que Gea ou Ge (la Tierra) e Eros (el Amor).
Véase Érebo e Tártaro en as Deidades Antiguas para estas dos personificaciones; e en ou siguiente artículo sobre a región do Tártaro.
Había muchas deidades que vivían en ou Inframundo además de Hades e Perséfone, como Estigia, Hécate e os hermanos Hipnos (el Sueño) e Tanatos (la Muerte). Encontrará todas estas deidades do Inframundo en Deidades do Inframundo.
Los mitos romanos sobre ou Inframundo no diferían dos griegos, excepto que as deidades tenían nombres romanos en lugar de griegos.
Solo unas pocas personas entraron valientemente ou temerariamente en ou reino infernal enquanto aún vivían.
Teseo e su temerario compañero Pirítoo descendieron al Inframundo com a intención de raptar a Perséfone, esposa de Hades. Heracles, quien realizaba uno de sus famosos trabajos para capturar a Cerbero, ou sabueso de Hades, logró liberar a Teseo da Silla do Olvido. Heracles entró al Inframundo a través do Lago Alcionio, cerca de Lerna, en Argólide, al igual que Dioniso.
Orfeo, por su parte, buscó entrada en ou Cabo Tenaro, en ou sur do Peloponeso. Orfeo, ou famoso cantante e bardo, intentó devolver a a vida a su esposa Eurídice, mas fracasó porque había roto a condición que Hades le había impuesto.
Psique foi a única mujer que conozco que entró al Inframundo e regresó a a superficie. Tuvo que realizar um encargo para Venus (Afrodita), madre de Cupido (Eros), para traer uma caja de cosméticos de Perséfone. Casi murió en esta empresa.
Odiseo solo foi al Inframundo para recibir consejo do difunto adivino tebano Tiresias, mas também se encontró com otras sombras. Odiseo recibió instrucciones específicas sobre cómo entrar al Inframundo. A diferencia de otros que se atrevieron a aventurarse en a terra dos muertos, Odiseo navegó su barco por a corriente de Océano até llegar al bosquecillo de Perséfone, um bosque de álamos e sauces.
De manera similar, ou héroe troyano Eneas visitó a su padre Anquises para pedirle consejo. Ninguno de estos dos héroes necesitó entrar en as profundidades do Inframundo. La entrada al Inframundo estaba en Averno, um lago cerca de Nápoles. La Sibila instruyó a Eneas a buscar a Rama Dorada, que le permitió um paso seguro por ou inframundo. La rama era sagrada para Perséfone/Proserpina.
El hermoso joven Adonis pasaba um tercio de su vida en ou Inframundo com Perséfone, enquanto que os otros dos tercios os pasaba en a superficie com Afrodita, porque ambas diosas estaban enamoradas de él. Pero quando murió durante uma cacería, tuvo que pasar ou resto de su vida ultraterrenal en ou Inframundo.
Sísifo tuvo mais éxito en regresar a a vida porque ou astuto rei había engañado a Hades para que lo enviara de vuelta. Sin embargo, quando Sísifo finalmente murió en su vejez, foi castigado por os deuses e tuvo que penar eternamente, empujando uma gran roca até a cima da colina.
Información Relacionada
Nombre
Underworld, Hades.
Regiones do Inframundo
Erebus.
Tartarus.
Llanura dos Asfodelos, Campos de Asfodelos.
Elíseo, Campos Elíseos, Isla dos Bienaventurados, Islas Bienaventuradas, Isla Blanca.
Ríos do Inframundo
Acheron ("Dolor")
Cocytus ("Lamento")
Lethe ("Olvido")
Phlegethon ou Pyriphlegethon ("Ardiente")
Styx ("Horror").





