Agamemnon

(Tragedia, latín/romana, c. 55 d. C., 1.012 versos)

Introducción

“Agamemnon” é uma tragedia do dramaturgo romano Séneca ou Joven, escrita alrededor do 55 d. C. Adaptada da mucho mais antigua obra griega “Agamenón” de Esquilo, narra ou regreso do héroe griego Agamenón a su hogar en Argos tras a Guerra de Troya, e su morte a manos de su esposa Clitemnestra e su amante Egisto.

Los embajadores de Agamenón por Jean-Auguste-Dominique Ingres

Los embajadores de Agamenón por Jean-Auguste-Dominique Ingres

Sinopsis

Dramatis Personae

  • AGAMENÓN, rei de Argos
  • FANTASMA DE TIESDES
  • EGISTO, hijo de Tiestes
  • CORO DE MUJERES ARGIVAS
  • EURÍBATES, mensajero de Agamenón
  • CASANDRA, hija de Príamo, cautiva de Agamenón
  • ELECTRA, hija de Agamenón
  • ESTROFIO, rei de Fócida
  • ORESTES, hijo de Agamenón (mudo)
  • PÍLADES, hijo de Estrofio (mudo)
  • CORO DE MUJERES TROYANAS CAUTIVAS El trasfondo da obra é que Agamenón, hijo de Atreo e rei de Argos, ha estado ausente durante diez anos al frente das fuerzas griegas en a guerra contra Troya, e está a punto de regresar para reclamar su trono. Mientras tanto, sem embargo, a esposa de Agamenón, Clitemnestra, se ha convertido en amante de su ambicioso primo Egisto, e ambos han gobernado Argos juntos. Clitemnestra também alberga otro agravio contra su marido, que se remonta a quando este accedió a sacrificar a su propia hija, Ifigenia, para aplacar a os deuses antes do inicio da Guerra de Troya.

La obra se abre com ou fantasma do tío de Agamenón, Tiestes, que presagia a morte de Agamenón. Como ou regreso de Agamenón a Argos é inminente, Clitemnestra se fortalece para a venganza reflexionando sobre sus agravios contra él (el sacrificio de su hija Ifigenia, sus infidelidades e ou peligro que representa su amante troyana Casandra). Aunque siente cierta repugnancia ante ou camino culposo que siente que debe tomar, se resigna no obstante a confabularse com Egisto.

Tras um Coro de mujeres argivas que entona um himno de acción de gracias a os deuses por a victoria de Agamenón en Troya, ou heraldo Euríbates informa sobre a inminente llegada de Agamenón, así como sobre a destrucción de gran parte da flota griega durante ou viaje de regreso. Un segundo Coro de esclavas troyanas lamenta su situación e recuerda ou episodio do caballo de madera que condujo a a caída de Troya.

La amante de Agamenón, a profetisa troyana Casandra, também llora por Troya, mas tiene uma visión dos acontecimientos venideros, que considera uma justa retribución. Mediante su clarividencia, Casandra «contempla» e describe ou asesinato de Agamenón a manos de Clitemnestra e Egisto en ou palacio.

El asesinato de Agamenón - Ilustración

El asesinato de Agamenón

Los hijos de Agamenón, Orestes e Electra, abandonan ou palacio. Electra confía a su hermano menor al cuidado de um amigo fiel, Estrofio, antes de ser ella misma conducida a prisión por su madre e Egisto. Casandra é também conducida a su ejecución, regocijándose de que a caída de Troya haya sido compensada com a morte de Agamenón.

Análisis

El “Agamemnon” de Séneca é uma pieza de brillante retórica, considerada generalmente como escrita para ou estudio mais que para a representación escénica, posiblemente como parte da educación de su alumno, ou joven emperador Nerón. Aunque se basa en términos generales en a mucho mais antigua obra homónima de Esquilo, também incluye abundante material nuevo, e os Actos I e II e as Escenas II e III do Acto V de Séneca no tienen um verdadero precedente en ou drama de Esquilo. La descripción que hace Séneca da destrucción da flota griega, por ejemplo, contiene tres episodios distintos, ou primer relato conocido dos cuales no apareció até ou período helenístico, mucho tempo depois da época de Esquilo.

La tragedia que abarca a obra é múltiple, e afecta no solo a Agamenón sino também a muchos otros, tanto griegos como troyanos. Las perspectivas sobre as tragedias são também múltiples, contempladas a través dos ojos de participantes griegos en a Guerra de Troya, mas também a través dos ojos de participantes troyanos e da princesa e profetisa troyana Casandra.

Clitemnestra asesinando a Agamenón - Pintura

Clitemnestra asesinando a Agamenón

La obra também se caracteriza por uma multiplicidad de visiones, especialmente a visión clarividente de Casandra, que ve tanto en ou inframundo como en ou mundo real, e que contempla a morte de Agamenón como uma especie de espectáculo, no muito diferente de uma lucha de gladiadores. Su doble imagen de Argos como Troya (y de Agamenón como Príamo) transmite a semejanza en a caída da grandeza en todas partes, e cómo os vencedores se convierten a su vez en vencidos.

Los múltiples puntos de vista dos distintos personajes se utilizan para retratar múltiples formas de comprender os mismos acontecimientos, sem que ninguno se ofrezca como a versión definitiva. Ninguno dos personajes é verdaderamente central ou dominante en a obra, e menos aún ou propio Agamenón, que solo tiene 26 versos en toda a pieza. Incluso os motivos de Clitemnestra para sus acciones se presentan como múltiples, sem que um solo motivo, evento ou emoción domine de manera evidente. Está sujeta a cambios de ánimo repentinos, en consonancia com a visión de Séneca sobre ou funcionamiento das pasiones humanas, e a caracterización resultante de Clitemnestra é en realidad mucho mais compleja que cualquier retrato suyo da antigüedad.

Egisto se presenta esencialmente como um mero instrumento do destino, cuyo único sentido da vida é vengarse dos descendientes de Atreo. Las jóvenes desafiantes da obra, Electra e Casandra, se basan ambas en a comprensión de que a morte é a veces preferible a a vida, e ou fantasma de Tiestes al principio da obra também prefiere claramente ou mundo dos muertos al dos vivos. El Coro de mujeres troyanas contempla a morte como libertad, tanto da esclavitud como das tempestades da vida.

Recursos

Criado: 25 de outubro de 2024

Modificado: 25 de outubro de 2024