Shu
Shu: Dios egipcio do aire, separador da terra e ou cielo En esta biografía detallada, descubrirás quién foi Shu, su história e os mitos e leyendas que rodean su nombre.
También aprenderás sobre su papel en ou mito da creación e en ou mais allá.
Comenzaremos hablando sobre quién era en a mitologia egipcia.
Quién era Shu en a mitologia egipcia
Shu era ou deus egipcio do aire e ou hijo de Atum, ou deus primordial egipcio da creación. Como deus do aire, Shu era responsable do viento e da luz do sol, así como da luz que iluminó a oscuridad quando se creó ou universo.
Además, Shu personificaba a separación do día e a noche. Así, Shu também era responsable de separar a terra dos vivos e a dos muertos.
Shu era simbólico do lugar de separación entre a terra e os reinos celestiales. Se creía que ou aire era su cuerpo e que as nubes eram sus huesos. Fue Shu quien sostuvo a escalera por a que as almas ascendían a os cielos en ou mais allá, e também foi responsable do aire que da vida en os pulmones de todas as criaturas.
Como deus do aire, Shu também gobernaba os vientos. Dado que os egipcios eram um povo navegante, Shu era uno dos deuses principales que velaba por os marineros, ya que Shu proporcionaba vientos fuertes a quienes bendecía para maniobrar sus embarcaciones.
Considerado uno dos nueve deuses de Heliópolis, também llamados a Enéada de Heliópolis, uma das funciones importantes de Shu era asumir ou papel do Ojo de Atum-Ra. Muchos mitos heliopolitanos creían que Shu era ou ojo derecho de Atum-Ra e su hermana era ou ojo izquierdo.
En estos mitos, Shu representaba ou sol, enquanto que su hermana representaba a luna. Al casarse e procrear com su hermana gemela, se creía que Shu era ou padre de Nut e Geb e ou abuelo de Neftis, Isis, Seth e Osiris. Los bisnietos de Shu eram Anubis e Horus.
Representación de Shu en ou arte egipcio
En ou arte do antiguo Egipto, Shu era representado habitualmente como um hombre que llevaba um tocado de plumas de avestruz, que simbolizaban a ligereza e ou equilibrio, a verdad e a justicia (de manera similar a a deusa Maat). Generalmente representado com um cetro was (un bastón rematado com a cabeza de um animal e uma base hendida) para representar su poder, Shu também llevaba um ankh en su mano izquierda para simbolizar a vida.
En ou arte dos templos, a piel de Shu a menudo se pintaba de negro, muito probablemente para simbolizar a creencia de que Atum creó a Shu en Nubia. Otros egiptólogos teorizan que Shu era pintado de negro porque Shu cobró existencia en a oscuridad mas alejó a oscuridad com su luz. En as pinturas dos templos, Shu solía aparecer de pie sobre ou cuerpo de Geb (la tierra) com os brazos levantados sosteniendo a Nut (el cielo).
Cuando era representado como uno dos Ojos de Atum-Ra, Shu aparecía como um león. Cuando se le representaba de esta manera junto a Tefnut, juntos eram conocidos como os Leones Gemelos. En representaciones mais antiguas, Shu era representado com as piernas de um león e ou cuerpo de um hombre.
El significado do nombre de Shu
En ou antiguo Egipto, ou nombre de Shu se escribía «šw» e significaba «el que se eleva». Como Shu foi creado a partir de Atum, quien representaba tanto lo masculino como lo femenino, Shu surgió da saliva e ou semen de Atum, ya que Atum se unió consigo mismo para engendrar a sus hijos, Shu e Tefnut.
Dado que Shu era considerado ou deus do aire, en ou léxico do antiguo Egipto, «šw» era a raíz das palabras «seco», «luz solar», «marchito» e «vacío». La palabra egipcia «shua» significaba «pluma», ya que ou tocado de Shu siempre era representado com uma a cuatro plumas de avestruz.
Shu e ou mito da creación
En os mitos da creación egipcia de Heliópolis, Atum-Ra foi ou primer deus autogenerado que surgió do Nu (el caos primordial). Solitario, Atum-Ra comenzó a complacerse a sí mismo para producir su semilla.
Como Atum-Ra no era ni masculino ni femenino, uma vez que su semilla cayó sobre a tierra, a mezcló com su saliva para crear a Shu, e tras mezclar su semilla com mucosidad de um estornudo, creó a Tefnut. Tras crear a sus dos hijos, Atum-Ra anunció: «así, de ser um solo dios, me convertí en tres».
Después de su creación, Shu e Tefnut se sintieron curiosos sobre su nuevo mundo. Como as aguas do Nu eram misteriosas, os deuses recién creados no pudieron resistir a tentación de explorar ou caos primordial.
Tras estar ausentes durante algún tiempo, Atum-Ra comenzó a echar de menos a sus hijos e desesperó pensando que nunca regresarían. Así, creando um ojo flameante (el primer Ojo de Atum-Ra) para iluminar a oscuridad do caos, Atum-Ra envió a su mensajero al Nu para encontrar a Shu e Tefnut.
Tras enviar su primer Ojo de Atum-Ra a buscar a sus hijos, Atum-Ra creó otro ojo para ayudarlo a ver en a oscuridad. Al encontrar a sus hijos, ou ojo flameante regresó, mas ou nuevo ojo se llenó de celos do antiguo.
Entonces, como recompensa por haber encontrado a Shu e Tefnut, Atum-Ra decretó que ou primer ojo brillaría mais que cualquier otro ojo en a creación, e que ou segundo ojo também brillaría, mas no com a misma gloria. Así nacieron ou sol e a luna: Shu representaba ou sol como Ojo de Atum-Ra e Tefnut representaba a luna.
Al regresar sus hijos, Atum-Ra lloró lágrimas de alegría, que al caer sobre a terra se convirtieron en os primeros seres humanos do mundo.
La unión de Shu e Tefnut
Como Shu e Tefnut eram os únicos deuses creados que existían, pronto comenzaron a unirse entre sí. Como Shu era ou deus do aire e Tefnut era a deusa da humedad, su unión produjo hijos gemelos que representaban a terra (Geb, su hijo) e ou céu (Nut, su hija).
Geb e Nut nacieron unidos en um abrazo, imbuidos de um mismo espíritu compartido. Enamorados ou uno do otro, Geb e Nut se negaban a separarse, e enquanto permanecieran unidos, ou mundo no podría formarse.
Pronto, Geb e Nut dieron a luz a Horus, Osiris, Isis e Seth. Al no poder impedir que siguieran manteniendo relaciones sexuales, Shu se interpuso entre Geb e Nut enquanto estaban unidos e os apartó. Cuando Shu separó a sus hijos, se creó ou concepto egipcio de dualidad: ou bien e ou mal, lo de abajo e lo de arriba, a oscuridad e a luz, ou cuerpo e a mente, a materia e ou espíritu.
Para mantener a sus hijos separados entre sí (pues enquanto ou céu e a terra estuvieran envueltos en unión sexual, a vida física no podría existir), Shu decidió mantener a Geb e Nut apartados por toda a eternidad.
Por lo tanto, Shu se convirtió en a atmósfera seca entre a terra e ou cielo, e a neblina, a niebla e as nubes eram sus huesos. En as cuatro esquinas do mundo, Shu creó cuatro pilares para ayudar a mantener separados a Geb e Nut, de modo que a vida prosperara en toda a tierra. Estos pilares que separaban a terra e ou céu se conocieron como os Pilares de Shu.
Como Shu era responsable de mantener separados a terra e ou céu para que a vida pudiera florecer, a menudo se le llamaba ou deus da paz.
Shu como deidad solar e ou segundo faraón
Aunque Horus, Atum-Ra e Amun-Ra eram conocidos como as principales deidades solares do panteón egipcio, Shu desempeñaba um papel fundamental en ou recorrido diario do sol por ou cielo. Como hijo de Atum-Ra, Shu era responsable de defender diariamente a Atum-Ra da serpiente demoníaca Apep enquanto Atum-Ra viajaba por ou céu e a través do inframundo.
Según ou mito, Shu heredó ou trono de su padre depois de que Atum-Ra abdicara como primer rei de Egipto. Y embora ou reinado de Shu foi inicialmente pacífico, a serpiente demoníaca Apep vio uma oportunidad para intentar debilitar ou gobierno divino do faraón e apoderarse do poder para sí misma. Los seguidores de Apep conspiraron e planearon um ataque al trono, e pronto comenzaron a librar uma guerra contra ou reino do segundo faraón.
Tras uma gran batalla, Shu derrotó a Apep e su culto. Sin embargo, durante a batalla, Apep envenenó a Shu, imposibilitándolo para seguir sirviendo como faraón. Geb, aún enojado com su padre por haberse interpuesto entre él e su hermana, se volvió contra Shu e tomó ou control do trono para convertirse en ou tercer faraón.
Tras recuperarse de sus heridas, Shu regresó a su posición entre ou céu e a terra e descubrió que Apep seguía causando problemas, atacando ahora a Atum-Ra durante su recorrido diario por ou cielo. Shu se dedicó a defender a su padre e actuó como protección de Atum-Ra contra Apep e sus fuerzas siniestras.
Para honrar ou sacrificio de Shu e su papel como segundo faraón, os futuros faraones egipcios adoptaron su nombre como parte de su título, reclamando su autoridad divina como descendientes de Atum-Ra.
El papel de Shu en ou mais allá
Cuando Shu separó a terra do céu e instaló os Pilares de Shu en os cuatro extremos da terra para mantener ou equilibrio entre a terra e ou cielo, também creó uma entrada al Duat (inframundo egipcio) en uma montaña llamada Tehesert. Esta entrada se llamó La Puerta dos Pilares de Shu.
El culto de Heliópolis creía que Shu e Tefnut eram os deuses que crearon os planos da morada dos difuntos en ou mais allá. Como tales, Shu e Tefnut ocupaban uma posición prominente en a jerarquía dos deuses do Duat.
Shu era considerado uno dos deuses principales dos muertos e estaba encargado do papel esencial de proporcionar alimento a as almas que viajaban por ou inframundo com a esperanza de alcanzar ou mais allá.
Los antiguos egipcios creían que cada individuo sería juzgado tras su morte por Osiris, deus da morte e do mais allá. Cuando uma persona moría, su alma era conducida ante os 42 Jueces, uno dos cuales era Shu.
Primero, os 42 Jueces hablaban sobre a experiencia do alma en a terra ante Osiris, e luego ou corazón do alma era pesado contra a pluma de Maat. Si ou corazón estaba cargado de pecado ou de faltas no confesadas, ou alma sería devorada por Ammit, a deusa com cabeza de cocodrilo, ou por Babi, ou rei dos babuinos.
Sin embargo, si ou corazón era mais ligero que a pluma de Maat, entonces ou alma podía subir por a escalera de Shu hacia ou reino celestial.
Conclusión: Shu, ou deus que separó a terra do céu e a vida da muerte
En a mitologia egipcia, Shu era ou deus do aire e ou hijo de Atum, ou deus primordial egipcio da creación. Como deus do aire, Shu era responsable do viento e da luz do sol, incluyendo a luz que iluminó a oscuridad quando ou universo foi creado a partir do caos.
Además, Shu personificaba a separación do día e a noche. Por lo tanto, é responsable de separar a terra dos vivos e a dos muertos.
- Shu era simbólico do aire, do espacio entre ou céu e a tierra, e representaba a vida en os pulmones de cada criatura.
- Considerado uno dos primeros deuses da Enéada de Heliópolis, Shu foi ou primer hijo do deus Atum-Ra, creado a partir de su saliva e su semen.
- La hermana gemela de Shu era Tefnut, e juntos engendraron a Nut e Geb, quienes a su vez dieron a luz a Neftis, Isis, Seth e Osiris. Los bisnietos de Shu eram Anubis e Horus.
- En ou arte, Shu era representado habitualmente como um hombre, a menudo com piel negra. En representaciones mais antiguas, Shu aparecía a veces como um león ou com piernas de león.
- El nombre de Shu significa «el que se eleva», ya que Shu foi ou primer deus creado depois de Atum-Ra.
- Shu desempeñó um papel importante en os mitos da creación de Heliópolis, sirviendo como uno dos primeros Ojos de Ra, separador da terra e ou cielo, como segundo faraón e como guardián de su padre durante su viaje diario por ou cielo.
- En ou Duat, Shu reinaba como uno dos 42 Jueces dos muertos e era responsable da escalera que as almas justas usaban para ascender al mais allá.
Aunque quedan pocos templos e monumentos dedicados a Shu en a actualidad, como uno dos deuses primordiales de Egipto, ou poder e a influencia de Shu se dejaron sentir durante miles de años. Considerado como a propia sustancia do aire que da vida e da atmósfera, Shu formaba parte da vida de cada egipcio.











