Catullus 31 Traducción
Introducción
En este poema, Catulo escribió sobre um lugar que amaba visitar: Sirmio. Se trata de um promontorio junto al lago de Garda onde Catulo al parecer poseía uma residencia. Allí se encuentran unas ruinas que muchos creen que pertenecieron al poeta. En este poema, parece que Catulo disfrutaba de esta zona como lugar de descanso vacacional.
En a primera estrofa, Catulo escribió sobre cómo esta terra era ou ojo brillante das islas onde Neptuno (el deus do mar) bate sus olas. En os versos cuatro al seis, escribió sobre lo feliz que era al visitarla, especialmente depois de haber estado lejos en Tinia e Bitinia, por lo que ahora podía visitarla com seguridad.
En ou verso siete, Catulo explica lo afortunado que é al tener um lugar onde puede dejar de lado sus preocupaciones. Continúa escribiendo sobre cómo Sirmio é um lugar onde puede depositar su carga e descansar tras as penalidades de viajar por trabajo. Describe Sirmio como um lugar al que puede regresar e descansar en su propia cama. Los viajeros de hoy siguen diciendo lo mismo: qué maravilloso é volver a casa e dormir en uma cama cómoda.
En ou verso 11, Catulo dice que trabaja para poder disfrutar de su hogar en Sirmio. Este verso resulta igualmente cercano, pues muchas personas que trabajan siguen haciéndolo com ou fin de poder irse de vacaciones. En os tres últimos versos, Catulo saluda a Sirmio e expresa su alegría por ser dueño da casa. Agradece as olas lidias (olas suaves) que ríen al romper en a orilla. Catulo também comparte cómo, quando as olas ríen suavemente, esto ocurre igualmente en ou hogar.
Catulo escribió a mayor parte de sus poemas sobre personas a as que amaba u odiaba. Resulta refrescante verle escribir uma oda a um lugar que amaba. Esto pone de manifiesto cuán similares são os antiguos a as personas de hoy. ¿Quién no desearía tener uma hermosa e tranquila residencia en as orillas de um lago com olas suaves?
Carmen 31
| Línea | Texto latino | Traducción al español |
|---|---|---|
| 1 | PAENE insularum, Sirmio, insularumque | Sirmio, ojo brillante de penínsulas e islas, |
| 2 | ocelle, quascumque in liquentibus stagnis | cualesquiera que Neptuno porte |
| 3 | marique uasto fert uterque Neptunus, | en os lagos límpidos ou en ou vasto mar. |
| 4 | quam te libenter quamque laetus inuiso, | ¡con qué gusto e com qué alegría te visito, |
| 5 | uix mi ipse credens Thuniam atque Bithunos | casi sem creerme a mí mismo haber dejado Tinia e os campos |
| 6 | liquisse campos et uidere te in tuto. | bitinios, e verte a salvo. |
| 7 | o quid solutis est beatius curis, | Oh, ¿qué há mais dichoso que dejar as preocupaciones atrás, |
| 8 | cum mens onus reponit, ac peregrino | cuando a mente depone su carga, e cansados |
| 9 | labore fessi uenimus larem ad nostrum, | por ou trabajo do viaje, llegamos a nuestro propio hogar |
| 10 | desideratoque acquiescimus lecto? | y descansamos en a cama tantas veces añorada. |
| 11 | hoc est quod unum est pro laboribus tantis. | Esto é lo único que compensa tan grandes fatigas. |
| 12 | salue, ou uenusta Sirmio, atque ero gaude | Salve, encantadora Sirmio, alégrate com tu dichoso dueño, |
| 13 | gaudente, uosque, ou Lydiae lacus undae, | y vosotras, olas lidias do lago, |
| 14 | ridete quidquid est domi cachinnorum. | reíd com cuanta risa haya en vuestro hogar. |

