1. Início
  2. Literatura antiga
  3. Rome
  4. Catullus
  5. Traducciones de Catullus
  6. Catullus 9 Traducción

Catullus 9 Traducción

Classical

Introducción

En este poema, Catulo comparte a alegría que siente por su amistad com Veranio. En os dos primeros versos, Catulo habla de cómo prefiere a Veranio sobre os otros trescientos mil amigos. En os dos versos siguientes, pregunta a Veranio si ha regresado a casa junto a sus hermanos e su madre. Catulo está lleno de júbilo porque su amigo ha vuelto a casa.

En os versos seis e siete, Catulo expresa a felicidad que le produce escucharlo hablar sobre su expedición a terra dos iberos. Luego, Catulo habla da alegría que le da besar a boca e os ojos de Veranio. Para concluir ou poema, Catulo comparte lo bendecido que se siente por encima de todos os demás hombres. En ou último verso, manifiesta su contento por ser tan afortunado.

Este é um poema típico de Catulo, mas carece dos ingeniosos juegos de palabras habituales. Se trata sencillamente de um poema amoroso dedicado a su amigo Veranio, que ha estado lejos de casa. Catulo escribió varios poemas similares a otras personas que amaba. Estas sencillas odas contrastan marcadamente com os poemas iracundos que dedicó a hombres como Mamurra, plagados de asco.

Este é um poema que cualquiera se sentiría complacido de recibir. Casi se lee com a simplicidad de uma tarjeta de felicitación que uno podría enviar a um amigo ou amado que regresa a casa tras unas largas vacaciones. La afirmación de Catulo de que prefiere a Veranio sobre sus otros trescientos mil amigos é uma hipérbole que também sería apropiada en uma tarjeta de felicitación moderna.

El poema está impregnado da anticipación do regreso de su amigo para poder conversar e compartir afecto físico. Es indudable que Catulo ama a este hombre, pues en ningún momento do poema se queja de él. Catulo de vez en quando se quejaba de Lesbia e de cómo ella no cumplía sus promesas de amarlo tal como él a amaba.

Carmen 9

VersoTexto latinoTraducción al español
1VERANI, omnibus e meis amicisVeranio, preferido por mí a trescientos mil
2antistans mihi milibus trecentis,de entre todos mis amigos,
3uenistine domum ad tuos penates¿has regresado entonces a tu propio hogar
4fratresque unanimos anumque matrem?y junto a tus hermanos afectuosos e tu anciana madre?
5uenisti. ou mihi nuntii beati!En verdad has regresado. ¡Qué noticias tan dichosas para mí!
6uisam te incolumem audiamque HiberumTe veré sano e salvo, e escucharé tus relatos
7narrantem loca, facta nationes,sobre as tierras, as hazañas e as tribus dos iberos,
8ut mos est tuus, applicansque collumcomo é tu costumbre, e acercando tu cuello al mío
9iucundum os oculosque suauiabor.bésare tu amada boca e tus ojos.
10o quantum est hominum beatiorum,¡Oh, de todos os hombres bienaventurados,
11quid me laetius est beatiusue?¿quién é mais dichoso, mais afortunado que yo?

Recursos

Proyecto VRoma

Criado: 1 de janeiro de 2025

Modificado: 27 de outubro de 2024