Traducción de Catullus 58
Introducción
Catullus amaba a Lesbia. Caelius também amaba a Lesbia. De hecho, Caelius foi ou hombre al que Lesbia acudió tras a morte de su esposo. En este poema, Catullus escribe a Caelius sobre su relación com Lesbia. Habla de cómo a amó mais de lo que se amaba a sí mismo. Las dos primeras líneas parecen casi como si estuviera llorando e lamentando su pérdida, especialmente porque pronuncia su nombre tres veces en ou transcurso de seis palabras.
En a última línea do poema, Catullus se refiere a os descendientes de Remo. Como Remo é ou fundador de Roma, está hablando de cómo Lesbia se “despoja” com cualquier romano en as encrucijadas e callejones. La palabra despojar se usa como verbo en este poema. Cuando se usa como verbo, despojar implica quitar uma capa exterior da comida, como fruta ou pescado. Pero também podría implicar arrancar uma capa exterior. Catullus está intentando insultar a Caelius diciendo que Lesbia quitará a ropa a os hijos de Remo. Catullus acusa a Lesbia de colarse en os callejones e encrucijadas para satisfacer su apetito. Al mencionar esto, podría estar intentando insultar a Caelius diciendo que Lesbia no querría ser vista com él ni com os demás descendientes de Remo.
Caelius aparece en otros poemas de Catullus. También lo llama Rufus. En os cuatro poemas, Catullus insulta a Caelius porque ganó ou corazón de Lesbia. Caelius claramente hirió a Catullus al tener uma relación sexual com Lesbia. Se cree que Caelius intervino quando Catullus estaba fuera de Roma. Caelius também é ofensivo para Catullus porque defendió a Cicerón quando intentó matar a Lesbia. Este pequeño poema muestra cuánto desagrada le tiene al hombre.
Carmen 58
| Línea | Texto latino | Traducción al español |
|---|---|---|
| 1 | CAELI, Lesbia nostra, Lesbia illa. | Oh, Caelius, mi Lesbia, aquella Lesbia, |
| 2 | illa Lesbia, quam Catullus unam | aquella Lesbia a quien solo Catullus amó |
| 3 | plus quam se atque suos amauit omnes, | más que a sí mismo e a todos os suyos, |
| 4 | nunc in quadriuiis et angiportis | ahora en as encrucijadas e callejones |
| 6 | NON custos si fingar ille Cretum, | No embora fuera moldeado en bronce como ou fabuloso guardián de Creta, |
| 7 | non Ladas ego pinnipesue Perseus, | no embora me elevara como ou volador Pegaso, |
| 8 | non si Pegaseo ferar uolatu, | no si fuera Ladas ou o alado Perseo, |
| 9 | non Rhesi niueae citaeque bigae; | no si fuera ou veloz par níveo de Reso: |
| 10 | adde huc plumipedas uolatilesque, | añade a estos os deuses de pies emplumados e os alados, |
| 11 | uentorumque simul require cursum, | y com ellos pide a rapidez dos vientos;— |
| 12 | quos iunctos, Cameri, mihi dicares: | aunque unieras todos estos, Camerius, e os pusieras a mi servicio, |
| 13 | defessus tamen omnibus medullis | sin embargo estaría agotado até a médula, |
| 14 | et multis languoribus peresus | y consumido por frecuentes desmayos, |
| 15 | essem te mihi, amice, quaeritando. | amigo mío, enquanto te buscaba. |


