1. Início
  2. Literatura antiga
  3. Rome
  4. Catullus
  5. Traducciones de Catullus
  6. Traducción de Catulo 36

Traducción de Catulo 36

Classical

Introducción

Cuando Catulo escribía poesía, lo hacía tanto sobre as personas que apreciaba como sobre aquellas que despreciaba. En este poema, se dirige a Volusio, a quien no parece tener en mucha estima. Califica as crónicas de Volusio de «papel defecado», é decir, papel empleado para limpiar inmundicias.

A continuación, menciona a a mujer que ama, Lesbia. Ella le prometió que, si volvía a ser su amante e dejaba de escribir versos tan incisivos, entregaría a Hefesto, «el deus cojo», escritos de otros poetas para que os quemara en sus hornos. Deseaba que os poemas fueran consumidos por maderas malditas. En ou verso noveno, Catulo alude a os peores poemas, que segundo él são precisamente os de Volusio. En ou verso décimo, señala que ella hacía sus votos a os deuses como um juego alegre e placentero, de modo que no podía estarse refiriendo a os poemas do propio Catulo como suficientemente malos para ser quemados.

Seguidamente, Catulo traslada ou foco do poema a diversos lugares onde Afrodita, a deusa do amor, podría residir. Invoca a Afrodita al hablar da promesa de amor que Lesbia le ha jurado. Sabemos que estos são os lugares onde habita Afrodita porque são os sitios onde ou voto foi recibido e cumplido. También alude al nacimiento de Afrodita en ou verso 11, quando escribe sobre cómo ou mar azul a engendró.

En ou verso 18, Catulo regresa al tema central do poema: os poemas que Lesbia desea quemar. Pero en ou verso 19, se refiere al fardo de poesía rústica, escrita de manera anticuada e torpe. Cierra ou poema do mismo modo en que lo comenzó, retomando a referencia a Volusio e su papel defecado. Este é um poema inusual dentro da producción catuliana, pues no encaja com ninguna de sus demás composiciones. Los eruditos no han logrado clasificarlo, salvo señalar que repite ou primer verso como verso final.

Carmen 36

LineLatin textEnglish translation
1ANNALES Volusi, cacata carta,Chronicle of Volusius, defecated paper,
2uotum soluite pro mea puella.discharge a vow on behalf of my love;
3nam sanctae Veneri Cupidiniquefor she vowed to holy Venus and to Cupid
4uouit, si sibi restitutus essemthat if I were restored to her love,
5desissemque truces uibrare iambos,and ceased to dart fierce iambics,
6electissima pessimi poetaeshe would give to the lamme-footed god
7scripta tardipedi deo daturamthe choicest writings of the worst of poets,
8infelicibus ustulanda lignis.to be burnt with wood from some accursed tree:
9et hoc pessima se puella uiditand my lady perceived that these were the “worst poems”
10iocose lepide uouere diuis.that she was vowing to the merry gods in pleasant sport.
11nunc ou caeruleo creata ponto,Now therefore, O thou whom the blue sea bare,
12quae sanctum Idalium Vriosque apertoswho inhabitest holy Idalium and open Urii,
13quaeque Ancona Cnidumque harundinosamwho dwellest in Ancona and reedy Cnidus
14colis quaeque Amathunta quaeque Golgosand in Amatbus and in Golgi,
15quaeque Durrachium Hadriae tabernam,and in Dyrrhacium the meeting-place of all Hadria,
16acceptum face redditumque uotum,record the vow as received and duly paid,
17si non illepidum neque inuenustum est.so surely as it is not out of taste nor inelegant.
18at uos interea uenite in ignem,Meantime come you her into the fire.
19pleni ruris et inficetiarum.you bundle of rusticity and clumsiness,
20annales Volusi, cacata carta.chronicle of Volusius, defecated paper.

Recursos

VRoma Project

Criado: 1 de janeiro de 2025

Modificado: 26 de outubro de 2024